Categorie archief: Persoonlijke titel

Wanneer nemen bouwmarkten en supermarkten hun verantwoordelijkheid in GHB-problematiek?

Gootsteenontstopper is zonder enige vorm van legitimatie te koop in de supermarkt.

In de documentaireserie ‘Tygo in de GHB’ op NPO 3 wordt de enorme problematiek blootgelegd rondom GHB-gebruik. Vooral in Brabant zijn er veel gebruikers en zitten hulpinstanties en de politie met de handen in het haar. Ik vermoed dat het probleem trouwens veel groter is en de autoriteiten in het zuiden van ons land slechts transparanter zijn dan hun collega’s in de rest van het land.

GHB is makkelijk te maken, kost vrijwel niets en is vreselijk verslavend. Zeventig procent van de afgekickte gebruikers krijgt een terugval. Ruiken is gebruiken, stelt een wijkagent in de serie. Een halve liter is goed voor zeker honderd ‘potjes’, zoals het in de serie wordt genoemd. Je bent er ongeveer 35 euro voor kwijt. Presentator Tygo Gernandt is geschokt: “Dit is heftiger dan heroine”, merkt hij op.

Een hoge dosis GHB veroorzaakt een diepe slaap die over kan gaan in een urenlange coma. Bij GHB ligt extase dichtbij narcose. Twee derde van de GHB-gebruikers is een keer out gegaan. Die bewusteloosheid kan gevaar opleveren, zeker als er ook andere drugs zijn gebruikt. Iemand kan stikken in zijn tong of braaksel.

– Platform voor professionals in de chemie & life sciences

GBL (gamma-butyrolacton) is het belangrijkste bestanddeel van GHB, een professioneel schoonmaakmiddel dat online kan worden gekocht. De rest haal je gewoon bij een bouwmarkt of de lokale supermarkt: een pH-test, gootsteenontstopper en gedestilleerd water. De rest is kinderspel, maar dat laat ik hier achterwege.

Tygo krijgt een kijkje in het leven van GHB-gebruiker Junita.

Wanneer nemen bouwmarkten en supermarkten hun verantwoordelijkheid in GHB-problematiek? Natuurlijk kun je een supermarkt het niet aanrekenen dat een pakje lucifers wordt gebruikt bij een brandstichting of een vleesmes bij een moord, maar dit ligt toch anders. Er zijn ook regels omtrent alcohol en sigaretten, zoals een leeftijdsgrens. Je sluit dan in ieder geval uit dat jongeren het kunnen máken!

De drempel om bestanddelen voor GHB te kunnen kopen moet fors omhoog. Je kunt als bouw- of supermarkt niet meer wegkijken hoe er jaarlijks tientallen – en misschien wel meer – (dodelijke) slachtoffers vallen door GHB.

Vanavond belandt Tygo overigens in een wilde politie-achtervolging. Een GHB-gebruiker haalt levensgevaarlijke manoeuvres uit met zijn auto. De serie is om 21.35 te zien op NPO 3. Bekijk hier alle afleveringen terug.

Privacylek buurtpreventie-app Nextdoor

De referrer-statistieken van deze site tonen linkjes van Nextdoor met de naam en e-mailadressen van de gebruikers van de buurtpreventie-app Nextdoor.

Het blog over de vermissing van Tim en Anne uit Rotterdam -ze zijn weer terecht- is naar verluidt ook gedeeld in de bekende buurtpreventie-app Nextdoor. Dit legt toevalligerwijs een behoorlijk privacy- en beveiligingslek bloot!

Via de zogenoemde referrer-statistieken, ofwel de pagina of app waarvandaan naar deze pagina wordt doorverwezen, zijn de namen en e-mailadressen van de gebruikers volledig inzichtelijk, zo ontdekte ik vanmorgen. Gelukkig ontbreekt het wachtwoord!

Hieronder zijn vier voorbeelden te zien. Het gaat in werkelijkheid om veel meer namen en e-mailadressen die worden getoond. Ik kreeg een heel lijstje gepresenteerd. Het bedrijf gaat op de website nextdoor.nl prat op de veiligheid van de app. “Een veilige en beveiligde plek waartoe alleen jij en je geverifieerde buren toegang hebben”, staat er op de website. Maar dit kan niet de bedoeling zijn, toch?

Voorbeeld 1.

Voorbeeld 2.

Voorbeeld 3.

Voorbeeld 4.

Woensdag 5 december kreeg ik een mailtje van Nextdoor. Er wordt een intern onderzoek ingesteld naar het lek en inmiddels is de fout getackeld!

Filmen en fotograferen van slachtoffers zwaar overdreven en wie de schoen past trekke hem aan

De politie grossiert zelf in het maken van foto’s van mensen in penibele situaties.

Het Rode Kruis is vandaag in navolging op enkele viral-gaande social mediaberichtjes van een aantal politieagenten, ingehaakt op het broodje aap-verhaal dat hulpverleners tijdens hun werk worden overspoeld door een filmende en fotograferende mensenmassa.

Het respect bij omstanders zou totaal verdwenen zijn. Sterker nog: er wordt helemaal geen hulp geboden, maar men pakt direct de camera! Het campagneteam laat dit in een typisch ‘de jeugd van tegenwoordig’-achtige videoboodschap nog eens nadrukkelijk zien.

Mensen staan volgens de tranentrekkende politieblogs ‘bovenop reanimaties te filmen’ en stappen zelfs uit op de snelweg om beknelde slachtoffers in auto’s vast te leggen. Is dit ergens op gebaseerd: ja. Is het schromelijk overdreven: ja!

Ik heb voor mijn werk als journalist bij een huis-aan-huiskrant misschien wel bij duizend ongelukken en aanrijdingen gestaan. Ik heb nog nooit hinderlijke omstanders gezien of mensen die uitgebreid een reanimatie filmen. Ik herken mij absoluut niet in dat beeld. Ik heb vandaag eens rondgebeld met collega’s en specifiek 112-fotografen en overal hoor ik hetzelfde: ontzettend overdreven!

Wat zien ze wel? Mensen die nieuwsgierig zijn. Mensen zoals u en ik. Blauw-blauw-zwaai-zwaai in een woonwijk. Dat trekt aan. Mensen die veelal op gepaste afstand blijven en ja… soms een foto maken van het ‘spektakel’ in de straat. Ze hebben vaak geen idee van de ernst van de situatie. Misschien wordt er wel een baby’tje geboren? Het fotootje wordt opgestuurd naar de lokale krant of misschien even naar het thuisfront verzonden via WhatsApp met de opmerking: “Er is heel wat aan de hand in de straat.” Niets mis mee, zo gaat dat. Heeft u ooit bij een familielid, collega, vriend of kennis een reanimatie op een Facebookprofiel zien staan? Nee natuurlijk niet! Dat zeg ik: schromelijk overdreven.

Nog een voorbeeld. Er ligt in een uitgaansstraat of winkelcentrum iemand op de grond. Er zijn over het algemeen zelfs té veel mensen die willen helpen. Nederland is enorm hulpvaardig en bovendien hebben steeds meer mensen een BHV-, AED-, of reanimatieachtergrond. Genoeg hulp dus en wat neem je dan vervolgens waar als omstander? Een groep mensen, er ligt iemand op de grond. Er is veel politie op de been en er arriveert een ambulance. Ik begrijp heel goed dat je dan een foto maakt. Is dat heel netjes? Daar kun je over discussiëren. Is dat de taak van de politie of overheid? Nee. Mensen maken zelf een morele afweging. En dat kunnen ze heel goed. We doen net alsof de mobiele telefoon pas sinds begin dit jaar een camera heeft!

Je rijdt over de A12 en ziet aan de overkant van de weg enorm veel zwaailichten. Natuurlijk rem je dan een beetje af. Je vraagt je af wat er aan de hand is. Doodnormale reactie. Tijdens het voorbijrijden zie je een enorme ravage. Als bestuurder een foto maken mag niet. Terecht. Maar een bijrijder pakt al snel zijn of haar mobieltje. Het zou hypocriet zijn om stellen dat niemand het doet. De politieman ter plekke weet misschien wel hoe ernstig het allemaal is, maar het passerende echtpaar of een vrachtwagenchauffeur weet dat niet.

Niemand. Maar dan ook niemand maakt een foto van een hulpeloos slachtoffer als er niet voldoende hulp aanwezig is of doelbewust van dichtbij. Wat een onzin zeg! Dat element wordt enorm overdreven en nog even opgepoetst met oneliners als “Stel dat het uw moeder is.” Dat stoort mij.

Bestaan er sensatiezoekers? Natuurlijk! Mag je een moreel beroep doen op mensen die bij een heftig incident filmen en fotograferen? Ja dat mag, maar tornen aan de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting: nooit! Hoe ga je dan alleen al om met 112-fotografen? Het is hier geen dictatuur! Filmen en fotograferen op de openbare weg mag. Gelukkig maar!

Vanavond zit er bij RTL Late Night naar verluidt een agent die het opgeklopte ‘massa’s mensen maken foto’s van reanimaties – het zal je moeder maar zijn’-verhaal nog eens uit de doeken zal doen. Voor hem heb ik een vraag. Want de enige foto’s van zeer hulpbehoevenden die ik online heb kunnen vinden zijn gemaakt door uw eigen collega’s!

Hieronder het topje van de ijsberg. En met welke telefoon worden deze foto’s eigenlijk gemaakt? De diensttelefoon of het privémobieltje?

Reactie Politie Eenheid Den Haag:

Bedankt voor jullie signaal. De voorbeelden die jullie geven, gaan we bespreken met de collega’s. We vinden het belangrijk om zorgvuldig op social media te berichten. Daarom hebben we socialmedia-afspraken gemaakt. Er zijn veel verschillende accounts actief binnen de politie. Dat maakt dat we ons werk veelzijdig in beeld kunnen brengen. Daarbij komt het helaas soms voor dat collega’s een post plaatsen die niet aan de afspraken voldoet. Wanneer we dat zien, gaan we uiteraard met deze collega in gesprek en verwijderen we waar nodig de beelden.

Adequaat handelen bij een vermissing begint al bij de balie van een politiebureau

Vier maanden geleden luidde ik de noodklok over technische problemen met het tipformulier op de website politie.nl. Belangrijke tips in de zaak van Orlando Boldewijn waren niet bij de politie terechtgekomen, verklaarden meerdere tipgevers. Volgens een rechercheur een mankement aan het systeem, volgens de politietop was de bewuste medewerker gewoon niet bekend met het downloadprotocol. Wie sprak er de waarheid?

De NOS deed onlangs ook onderzoek naar de routing van tips en wat blijkt? “Een ander probleem bij het bureau is dat een melding over een vermist kind niet altijd direct wordt bekeken. In het verleden zouden meldingen zelfs in de spambox verdwenen zijn”, schrijft men.

Technische strubbelingen, capaciteitsproblemen en een gebrek aan kennis en kunde. Het is een probleem dat ik al jaren signaleer bij de politie op het gebied van opsporing van vermiste personen. In veel vermissingszaken onderhield en onderhoud ik nauw contact met familieleden en nabestaanden. Ze vertellen vrijwel allemaal hetzelfde verhaal: onvrede over capaciteit, kunde bij agenten, langdurige onduidelijkheid en boven alles gebrek aan aandacht voor de zaak.

Een nieuwe tendens om een zaak op de kaart te krijgen en te houden is media-aandacht op verzoek van de familie van een vermiste, burgerinitiatieven en de inzet van social media-campagnes buiten de politie om. Opmerkelijk genoeg is dan vaak wel een heleboel mogelijk. Kijk maar naar de zaak van Nicky Verstappen. Iedereen kent zijn naam. Het kwam door de strijd van zijn ouders en journalist Peter R. de Vries anders was er nog geen duidelijkheid geweest. Maar kent u ook Jair Soares? Verdienden niet alle kinderen dezelfde aandacht?

Op het strand bij Monster raakte een kleine jongen in de zomer van 1995 spoorloos. Jair Soares (7) werd nooit meer gevonden, tot wanhoop en verdriet van zijn familie.

De oorzaak van alle objectieve en subjectieve opsporingsellende is wat mij betreft tweeledig. Technisch én tactisch, om maar even in recherchejargon te spreken.

Kunde en kennis kun je (in)kopen. Capaciteit ook. Dat geld is er duidelijk niet, gezien de stakingen en protesten bij de politie. De werkdruk is veel te hoog en de salarissen te karig. Het opleidingsniveau bij de politie is daarnaast te laag. In het geval van opsporing van vermiste personen klapt de Politiebond zelfs uit de school. Ze beamen dat er problemen zijn. Voorzitter Gerrit van de Kamp van de politievakbond ACP zegt dat het team door de problemen onmogelijk kan doen waar het voor is opgericht.

Stel; er komt wel een zak geld uit Den Haag. En er stromen kundige mensen in. In wat voor organisatie komt men dan terecht? Er moet sowieso structureel iets in het systeem veranderen. Het protocol moet op de schop en agenten moeten opnieuw worden geïnstrueerd wat te doen bij een vermissing. Dat begint al aan de balie van het politiebureau.

In het geval van vermiste kinderen moet altijd worden uitgegaan van het ergste scenario, zoals een ontvoering, misdrijf of een ongeluk! Dat moet het uitgangspunt zijn. Opschalen om daarna te kunnen afschalen: niet andersom!

Bij de 14-jarige Nsimire Massembo werd uitgegaan van een wegloop-scenario. Ze bleek achteraf bijna een maand bij een 33-jarige man in een woning te zitten en slachtoffer te zijn van seksueel misbruik. De moeder van de 17-jarige Orlando Boldewijn werd een dag nadat ze de vermissing van haar zoon had gemeld, doodleuk gebeld dat de opsporingsfoto zoek was geraakt. Of ze hem even opnieuw kon opsturen.

Er is overigens wel een stevig handboek voor politiemensen beschikbaar met daarin een uitvoerig protocol. Enkele headliners uit het boek heb ik hier ondergebracht. Het is er dus wel. Maar het wordt duidelijk niet gelezen, gebruikt of ingezet. Ik raad daarnaast alle boeken van David Paulides aan op de politieacademie.

Kennis, kunde en capaciteit. Dat is de sleutel.

Hoe waarschijnlijk is het wegloop-scenario van Nsimire Massembo

Nsimire Massembo is vandaag drie weken vermist. Op politie.nl vond ik een opmerkelijke passage over het scenario dat het meisje zou zijn weggelopen. Dat kan natuurlijk, maar de grote vraag is dan: waar baseert de politie dat op? De politie schrijft hierover het volgende.

Een aanwijzing voor weglopen en het krijgen van onderdak is volgens de politie dus géén geld en géén kleding meenemen. Ik vind dit juist een alarmerend scenario. Dat duidt in mijn optiek niet op weglopen… Als je besluit om weloverwogen weg te gaan, dan neem je juist geld en kleren mee! Het kan uiteraard dat de politie meer aanwijzingen heeft, maar puur alleen dit gegeven is niet voldoende voor deze aanname.

Daarnaast bestaat het gevaar, dat wanneer je het wegloop-scenario zonder goede onderbouwing presenteert, het publiek denkt: ach, ze is gewoon weggelopen en minder actief uitkijkt. Wat mij betreft kun je dit alleen naar buiten brengen wanneer je honderd procent zeker bent van je zaak. Ik houd persoonlijk alle scenario’s open. Om een voorbeeld te geven: Orlando Boldewijn had ook geen geld of extra kleren meegenomen toen hij van huis vertrok.

Een kwestie van tijd

Afgelopen week kreeg ik een e-mailtje van de directie van de basisschool waar Orlando Boldewijn zondagavond 18 februari voor het laatst in de buurt is gezien. Of de naam van de school niet meer genoemd kon worden. Het schaadt namelijk de goede reputatie.

Je zou verwachten dat een nabijgelegen basisschool in een dergelijke zaak juist actief communiceert naar ouders. Bijkans alle ouders wonen namelijk in de buurt de vindplek. Misschien hebben ze iets gezien? De goede naam is belangrijker. Ongelooflijk en niet op de laatste plaats kwetsend voor de nabestaanden. Er is overigens nooit ergens ook maar de suggestie gewekt dat de school ook maar iets te maken heeft met deze zaak. Voor de goede orde: dat is niet het geval.

Orlando was nog maar een kind. Slechts zeventien jaar oud. Vijf jaar geleden zat hij ook nog op de basisschool.

Twee maanden zijn er inmiddels verstreken en het is nog altijd onduidelijk wat er met Orlando is gebeurd. Op Twitter wordt volop gespeculeerd. Een slechte zaak. Mensen maken zelfs ruzie en kibbelen over fictie en feiten.

Het enige dat telt is de waarheid.

Niets in deze zaak is wat het lijkt. Neem dat maar van mij aan. Dat maakt het allemaal uiterst gecompliceerd voor de politie.

Er wordt nog steeds volop aan de zaak gewerkt, maar ik blijf van mening dat het onderzoek uitgevoerd had moeten worden door de politie in Den Haag. Deze mening wordt tot in de hoogste regionen bij de autoriteiten onderschreven, maar niet publiekelijk uitgesproken. Reken maar dat dit intern allemaal nog een staartje gaat krijgen!

Daarnaast is de communicatie in deze zaak tot op de dag van vandaag ronduit bedroevend. Emotionele woordvoerders, boze woordvoerders, zwijgende woordvoerders, onwetende woordvoerders, ik heb ze de afgelopen periode allemaal aan de lijn gehad. Normaal gesproken haalt de situatie achter de schermen de publiciteit niet, maar in deze zaak is het onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Neem alleen al het feit dat mijn aanbod om in de week na de vondst van Orlando Boldewijn de hele voorpagina van de lokale krant te reserveren voor een getuigenoproep geen gehoor vond. Toen de krant al was gedrukt, kreeg ik een telefoontje met een onsamenhangend en emotioneel excuus.

Terug naar de feiten.

Ik kan er honderd noteren, maar in het belang van het onderzoek doe ik dat niet. Nog niet.

Het is zondagavond 18 februari 2018. Rond 19.30 uur reist Orlando af naar Ypenburg. Hij heeft afgesproken aan de Böttgerwater, bij het water achter basisschool de Startbaan. Volgens de politie vindt er vervolgens ‘een contact’ plaats op het vissersbootje van een 27-jarige Hagenaar. Het is onduidelijk of Orlando op het bootje is gestapt, maar hij wordt door zijn afspraakje naar eigen zeggen rond 22.30 weer afgezet bij de school. Om 23.45 uur wordt er vanaf de telefoon van Orlando een WhatsAppje gestuurd naar zijn moeder. Hij zegt dat hij onderweg naar huis is. Rond 00.24 uur is zijn telefoon voor het laatst online.

Op maandag 26 februari krijgt de politie een anoniem telefoontje. Een vooralsnog onbekend persoon meldt tot in detail de vindplek van Orlando. Hij ligt in het water bij een eilandje aan de Böttgerwater, een bekende visstek. Onder andere van de 27-jarige Hagenaar. Orlando is waarschijnlijk in de nacht van 18 op 19 februari om het leven gekomen.

Nog diezelfde avond wordt de vissersboot van de 27-jarige wijkbewoner in beslag genomen en afgesleept naar de overkant van de plas. Op 27 februari vindt er uitvoerig sporenonderzoek plaats op de boot. Het ponton met daarop een huisje voorzien van onder andere een bed en kachel, wordt na het onderzoek teruggevaren naar de woning van de man en ligt daar lange tijd onbeheerd. Na dagen wordt de boot pas verzegeld door de politie.

De boot wordt woensdag 4 april ingezet bij een zogenoemd bodemonderzoek. De 27-jarige Hagenaar vaart mee. Hij zwaait naar mensen aan de kade en schudt wat handen van politiemensen, zo is te zien op videobeelden van het Algemeen Dagblad. De rol van de Hagenaar is onduidelijk. De politie ontkracht nadrukkelijk dat er sprake zou zijn van een reconstructie. De Hagenaar wordt niet aangemerkt als verdachte, maar ook niet als getuige, zo stelt men. De politie meldt dat slechts zijn boot onderdeel is van de ‘grote puzzel’.

Deze zaak doet mij denken aan de zaak van Riet van Veldhoven-van Velzen (77). De Delftse was een half jaar vermist. Er werd tot aan Zoetermeer met speurhonden gezocht naar de vrouw. Uiteindelijk werd ze op een steenworp afstand van haar huis gevonden. Soms ligt de oplossing dichterbij dan je denkt. Het is alleen een kwestie van tijd.

Zijn er details die mogelijk interessant zijn in deze zaak en wil je dit vertrouwelijk delen met onze redactie? Mail naar dossiermastenbroek@gmail.com. Tips kun je doorbellen naar het Grindr-team op 0900-8844.

Ze zijn blij dat je belt, echt

Sinds 18 februari 2018 staat de wereld van de ouders van Orlando, maar ook zijn familie, vrienden en klasgenoten op zijn kop. Sterker nog: ze hebben geen leven meer. Hun lieve Orlando is uit het leven weggerukt. Waarom? Dat is de grote vraag.

Ook jouw leven moet momenteel een grote puinhoop zijn. Een week lang heb je met een geheim rondgelopen. Terwijl de politie aan het flyeren was in trams, bussen en metro’s, wist jij allang dat hij nooit meer thuis zou komen. Orlando lag namelijk in het water van de Blauwe Loper in Ypenburg. 

Kreeg je spijt? Werd de druk je te veel en belde je de precieze vindplek door naar Meld Misdaad Anoniem? Het is een juiste stap geweest, maar niet de laatste. Je weet dat er een tweede stap gezet moet worden! De familie en vrienden van Orlando hebben het recht om te weten wat er de laatste uren van zijn leven is gebeurd.

Misschien was het wel een ongeluk en ben je geschrokken? Was je jezelf niet en is er iets helemaal misgegaan? De stap naar de waarheid moet worden gezet. Het wordt tijd dat je naar voren stapt en alles uit de doeken doet. Het moet knagen, je slapeloze nachten opleveren en blijven achtervolgen. Dat gevoel gaat nooit meer weg, tenzij je je hart lucht.

De opluchting zal groot zijn. De consequenties misschien ook, maar zonder antwoorden blijft deze nachtmerrie voortleven; bij iedereen en voor jou misschien nog wel het meest.

Wie je ook bent. Waar je ook bent. Pak de telefoon en bel de politie. Ze zullen je heus niet meteen met een arrestatieteam uit je bed trekken. Ze zijn blij dat je belt, echt.

Vindplek Orlando Boldewijn is geen hogere wiskunde, toch?

Deze week werd bekend dat het lichaam van de 17-jarige Orlando Boldewijn werd gevonden na een anoniem tip bij Meld Misdaad Anoniem. Een aanknopingspunt voor het onderzoeksteam of werd het belletje gewoon gepleegd door een betrokken wijkbewoner?

Hoe dan ook: na deze melding is een duikteam van de politie het water ingegaan en heeft de jongen gevonden aan de Böttgerwater in de Haagse wijk Ypenburg. De berging is uitgevoerd door een eenheid van het Arrestatieteam. Deze eenheid heeft de specialiteit in huis om onderwater een lichaam te bergen.

Op internet wordt volop gespeculeerd dat Orlando is aangetroffen in een “zak”. Het voedt de vermoedens van een misdrijf, maar deze zak is onderwater aangebracht door het duikteam. Zo blijven sporen behouden. Ik heb dit bevestigd gekregen van iemand die betrokken is bij het onderzoek naar de dood van Orlando.

Dan het bewuste telefoontje naar Meld Misdaad Anoniem. Het lijkt natuurlijk de gouden tip. Maar ik wil daar een groot aantal kanttekeningen bij maken.

De bewuste man die een afspraak heeft gehad met Orlando had al ruim voor de vondst verklaard dat hij de jongen had afgezet aan de Böttgerwater. Deze straat ligt naast een grote plas. Elke amateurspeurneus zet de mogelijkheid dat hij misschien in díe plas terecht is gekomen, natuurlijk bovenaan zijn lijstje.

Het is natuurlijk geen hogere wiskunde dat Orlando weleens bij de Böttgerwater gevonden zou kunnen worden. Hij is er voor het laatst gezien.

Daarnaast lijkt het op het eerste gezicht of de beller enige voorkennis heeft gehad. Iemand schreef op Twitter dat ‘het wel de dader moet zijn geweest’. Hij of zij belde immers de vindplek van de vermiste jongen door. Maar, is het niet gewoon iemand die vond dat de politie eens moest gaan zoeken in het water? Orlando is immers voor het laatst gezien aan de Böttgerwater, dus ligt een connectie met het water behoorlijk voor de hand.

Kan het zo zijn dat de anonieme melder de politie slechts heeft willen wijzen op de plas, omdat hij of zijn het opmerkelijk vond dat daar niet gezocht werd? Deed hij of zij dit anoniem omdat hij of zij niet verder betrokken wilde zijn bij deze zaak?

Het lijkt mij niet voor de hand liggen dat ‘een dader’, voor zover daar sprake van is, deze plek heeft doorgebeld. Maar uitsluiten kan ik het ook niet.

Ik vermoed overigens dat Orlando geen noemenswaardig of geheel geen letsel heeft gehad, omdat er dan allang was gesproken over een mogelijk misdrijf.

Het is interessant om te kijken naar de omstandigheden van de avond van zijn vermissing: zondagavond 18 februari 2018. Hij werd door zijn afspraak afgezet bij de Böttgerwater om met het openbaar vervoer naar zijn huis in Rotterdam te reizen. Laten we aannemen dat dit een waarheidsgetrouw verhaal is. Ook de politie meldt nadrukkelijk dat deze man geen verdachte is.

Had Orlando misschien iets gebruikt? Hoe koud was het op dat moment? En reed er überhaupt nog een lijndienst? En hoe waarschijnlijk is het dat hij gewoon een stukje is opgelopen richting de plas? Dat laatste lijkt mij zeer aannemelijk. Wilde hij een selfie nemen op het onbetrouwbare ijslaagje? Is hij onderkoeld geraakt, bevangen door de kou, gevallen of uitgegleden op de vlonder en uiteindelijk verdronken?

De openbare feiten die mij nu bekend zijn schetsen het beeld van een noodlottig ongeval. Maar de onderzoekstijd zal het leren.

Vragen zonder antwoorden

Foto: Regio 15

In mijn radioprogramma Dossier Mastenbroek op Den Haag FM besteed ik vanavond aandacht aan de zaak Orlando Boldewijn. De 17-jarige jongen werd afgelopen maandag 26 februari aangetroffen in het water aan de Böttgerwater in Den Haag. Hij was al een week vermist na een afspraakje met een man.

De politie heeft de afgelopen dagen bij de vindplek een passantenonderzoek gehouden en flyers uitgedeeld, omdat ze de laatste uren van Orlando niet helder hebben. Ook is de doodsoorzaak nog niet duidelijk.

Vandaag heb ik dan ook gebeld met de politie in Rotterdam. Ik heb de vraag neergelegd of ik in de radio-uitzending enkele (van tevoren vastgelegde) vragen kon stellen en heb daarnaast de woordvoerster aangeboden om een getuigenoproep te doen. De radio-uitzendingen vinden immers bijkans plaats in het hart van Ypenburg en Den Haag FM heeft, zeker in samenwerking met Omroep West, een flink bereik. Daarnaast was het plan om het interview uit te werken en volgende week mee te nemen in de Ypenburgkrant: huis-aan-huis in de gehéle wijk. Een enorme kans voor het onderzoeksteam om in één klap de hele omgeving te bereiken!

De Rotterdamse politie heeft echter besloten om niet mee te werken aan de uitzending. Misschien is er een legitieme reden, maar ik kan hem niet bedenken. Mijn doel was om zoveel mogelijk mensen op de hoogte te brengen van de getuigenoproep, speculaties en de vragen uit de wijk zo goed mogelijk te beantwoorden en uiteraard was op een enkele vraag een begrijpelijkerwijs ‘daar kunnen wij in het belang van het onderzoek niets over zeggen’, ook goed geweest. Maar helaas.

Natuurlijk staat het de politie vrij om wel of niet medewerking te verlenen aan de media. Maar in dit specifieke geval is de moverende reden mij onduidelijk.

Ik heb daarom besloten de vragen die ik had willen stellen alsnog online te zetten. Misschien komen er ooit antwoorden op. Ik hoop het. Voor Orlando.

De vragen die ik graag had willen stellen.

Den Dolder 1974

Fotocollectie Anefo / Nationaal Archief.

In het licht van de recente gebeurtenissen rondom de kliniek Aventurijn, trof ik op internet een bijzondere passage uit 1974.

“Dennendal kwam in 1974 in het nieuws nadat er een ongeluk was gebeurd. Vervolgens bleek dat de verzorgers en begeleiders in Dennendal de bewoners veel meer vrijheid toestonden dan gebruikelijk was in die tijd.”

Dennendal? Hoor ik u denken. Wel, Dennendal was gelegen in… Den Dolder.

Bekijk ook de aflevering van Andere Tijden.

%d bloggers liken dit: