Categorie archief: Persoonlijke titel

Wie betaalde het broodje Dungelmann?

Al enige tijd verbaas ik mij over de ontzettend stoïcijnse houding van (fractie)leden van Groep de Mos/Hart voor Den Haag. Het zal je immers maar overkomen: twee wethouders van jouw partij worden verdacht van ambtelijke corruptie, omkoping en schending van het ambtsgeheim. Dan slaat de paniek je toch om het hart?

Dat moet er toch enorm inhakken? Bij de volgelingen van Richard de Mos niet. Sterker nog, ze bouwen bovenop de verdachtmakingen een groteske campagne “Zet ons op 23 zetels!” Oftewel: gewoon doorlopen mensen! Geen enkele kritische overpeinzing. Niets van dat alles.

De verdenkingen zijn vrijwel direct naar het rijk der fabelen verwezen. Dat is natuurlijk enorm naïef. Er loopt een gigantisch onderzoek. Het Openbaar Ministerie en de Rijksrecherche gaan niet over één nacht ijs. Politici worden niet op basis van een Broodje Aap maanden onder de tap gezet en de politie valt niet zomaar twee woningen binnen. Stelt echt niemand binnen de partij zich de vraag: zou er dan toch iets aan de hand zijn? Het lijkt bijna sektarisch.

Ik durf er wel honderd broodjes Dungelmann op te wedden dat Groep de Mos/Hart voor Den Haag bovenop het spreekgestalte was gaan staan als een dergelijke verdachtmaking een andere partij was overkomen. Stel je eens voor dat bijvoorbeeld huidig PvdA-wethouder Martijn Balster verdacht zou worden van corruptie. Dan was het IJspaleis te klein geweest en had Groep de Mos/Hart voor Den Haag als eerste geroepen om zijn aftreden. Ze waren niet meer gestopt met moties van wantrouwen. De boel was ontploft! Ze hadden hem persoonlijk uit zijn werkkamer getrokken.

Nee, de verdachtmakingen aan het adres van Rachid Guernaoui en Richard de Mos zijn slechts boze tongen. Diepgravend journalistiek onderzoek door dagblad NRC is lariekoek en Groep de Mos/Hart voor Den Haag is het slachtoffer van een groot links complot.

Tuurlijk!

Rachid Guernaoui heeft onlangs voor de rechter verzocht inzage te krijgen in de ten laste legging. Hij heeft deze inmiddels in handen, maar zwijgt over de inhoud. Waarom? Als er toch helemaal niets aan de hand is en de verdachtmaking slechts kwade praat, dan maak je dit toch meteen openbaar? Onschuldig is onschuldig. Dan laat je lachend de stukken zien. Dan toon je de lege A4’tjes en eist terstond je plek op het pluche terug.

De laconieke “Zet ons op 23 zetels!” campagne gaat inmiddels gewoon door. Zo werd deze week de luxe Haagse broodjeszaak Dungelmann bezocht. Groep de Mos/Hart voor Den Haag is namelijk boos dat er geen vleeskroketten meer worden geserveerd in het stadhuis. Onder het mom van het steunen van de lokale middenstand werden 9 zogenoemde broodjes Dungelmann gekocht.

Ik vroeg mij af of deze broodjes per stuk zijn afgerekend, ofwel op eigen kosten, betaald uit de partijkas of van de fractievergoeding (lees: belastingbetaler). Ik ben daar gewoon nieuwsgierig naar.

Een antwoord op mijn vraag heb ik nog niet gekregen. Een mooi begin om transparant te zijn. Dan kan daarna de ten lasten legging online.

Wel even het bonnetje erbij mailen natuurlijk. Anders is het weer een groot links complot!

Martijn Mastenbroek

martijnmastenbroek@gmail.com

Aanrader: nieuwe documentaire over de zaak Madeleine McCann

Onlangs gepubliceerd op YouTube: een nieuwe documentaire over de zaak Madeleine McCann. Over de serie op Netflix was ik niet zo positief, maar deze springt eruit vanwege een steengoede reconstructie.

Hoe laat controleerde wie het appartement? Wanneer arriveerde de lokale politie? Alles wordt met waarheidsgetrouwe beelden op een rijtje gezet. Feiten en een goede tijdlijn. Dat heeft een echte true-crime kijker nodig! Hieronder is de docu gratis te bekijken. Credits zijn vooralsnog onbekend, maar ik vermoed dat Investigation Discovery erachter zit. Hoe dan ook: kijktip!

Luka Magnotta verdient geen serie op Netflix

Luka vermoordde op weerzinwekkende wijze jonge katjes en vlak voor zijn arrestatie in Berlijn slachtte hij zijn internetdate Jun Lin op gruwelijke wijze af.

Op Netflix staat momenteel de true crime-serie Don’t Fuck With Cats. De documentaire begint al direct met een misselijkmakend verhaal over een dan nog onbekende jongeman die katten op gruwelijke wijze de dood injaagt, dit filmt en op internet plaatst.

Wat volgt is een online klopjacht op de dader. Een groep fanatieke Facebook-speurneuzen stuit uiteindelijk op de Canadees Luka Magnotta. Ondanks waarschuwingen aan het adres van de autoriteiten, grijpt niemand in. Luka is vogelvrij.

Dan gebeurt waar iedereen al bang voor was: in plaats van een dier, vermoordt hij een mens. Internetdate Jun Lin wordt op beestachtige wijze afgeslacht. Details over de moord en de tien minuten durende video waarin alles is te zien, worden in de serie niet specifiek gemeld. Het is namelijk te walgelijk voor woorden.

Op internet vond ik uiteindelijk de bewuste video: “1 Lunatic 1 Ice Pick”. De video volledig uitkijken is niet te doen. Het gaat je meest bizarre voorstellingsvermogen te boven. Het is zo extreem wreed en ziek dat het bijna niet is voor te stellen dat iemand dit met een ander mens kan doen.

Ik raad nadrukkelijk aan om de video niet op te zoeken en vooral niet te kijken. De details zal ik hier uit respect voor het slachtoffer achterwege laten. Het is werkelijk te ziek voor woorden.

De politie kon Magnotta uiteindelijk in de zomer van 2012 arresteren in een internetcafé in Berlijn. Hij werd teruggevlogen naar Canada en kreeg daar een levenslange gevangenisstraf.

Luka wilde maar één ding: een beroemde moordenaar worden. Dit platform krijgt hij alsnog met Don’t Fuck With Cats. Gezien het extreem respectloze, geesteszieke karakter van de moord, pleit ik ervoor om de serie niet meer te tonen op Netflix. Wanneer je de werkelijke moordvideo hebt gezien, dan kun je maar tot één conclusie komen: dit verdient op geen enkele manier aandacht.

Een gevangenisstraf boeit Magnotta vast helemaal niets, maar alleen met het wissen van zijn afschuwelijke daad uit het collectief geheugen, is hij nog te raken. Hij verdient deze misplaatste roem niet en moet worden vergeten.

Netflix: haal deze serie offline.

Doe het voor Jun Lin.

Doe het voor de katjes.

Viel Madeleine McCann in een put?

Tijdens mijn bezoek aan het Portugese dorpje Praia da Luz, de plek waar in 2007 de Britse peuter Madeleine McCann verdween, heb ik veel scenario’s de revue laten passeren: wat is er die bewuste avond toch voorgevallen? Waar is Maddie gebleven?

Eén van de scenario’s is dat Madeleine mogelijk zelf het appartement heeft verlaten, omdat ze haar ouders zocht. Is ze mogelijk in een put gevallen? Aan het einde van de straat zag ik tijdens mijn bezoek aan de plaats delict overigens ook vuilcontainers staan. Niet op ‘peuterhoogte’, maar toch.. Kinderen van die leeftijd klimmen en klauteren wat af.

De theorie dat Madeleine zelf is gaan wandelen en door het noodlot is getroffen, is ook iets dat de onderzoekers van Scotland Yard niet uitsluiten. Al past een ontvoering door een pedofiel meer in de Britse hypothese. Een conclusie die ik zelf ook heb getrokken tijdens mijn bezoek… en zeer aannemelijk lijkt. Een podcast hierover is overigens hier te beluisteren.

Terug naar het scenario van een val in een put. Hoe dat moet zijn gebeurd, werd mij duidelijk door onderstaande video. Zo snel kan een kind – van de leeftijd van Madeleine destijds – dus van de aardbodem verdwijnen. Is dit ook wat Madeleine is overkomen?

Weinig aandacht voor vermissing Dominique Mergelsberg

In het Limburgse gehucht Cadier en Keer wonen nog geen 3500 inwoners. Het dorpje staat bekend om haar kloosters en kapellen. Het oudste monumentale gebouw is de 12e-eeuwse kerktoren van de parochiekerk. Neerlandicus Fernand Lodewick woonde er tot zijn dood.

Sinds 16 oktober 2019 is er iets aan de hand in het dorpje. De 15-jarige Dominique Mergelsberg verdween er van de aardbodem. Het donkerblonde meisje met groene ogen staat sindsdien op de website van de Politie. Media-aandacht is er nauwelijks. Hoe kan het dat de ene vermissing, zoals bijvoorbeeld de zoektocht naar de 53-jarige Sacco Tange uit Oosterhout, wel volop in het nieuws komt, maar de zaak van Dominique niet.

Een jaar geleden was het meisje ook al eens vermist. Toen verdween ze vanuit Venlo en ging het verhaal de ronde dat ze in de omgeving van Nijmegen zou verblijven. Uiteindelijk bleek ze in Roermond te zitten.

Op Twitter uit een betrokken lezer zijn ongenoegen aan de politie. Hij vindt het vreemd dat er weinig aandacht voor de zaak is. Is haar vermissing niet urgent, zo vraagt hij zich hardop af.

Zaak De Mos en Guernaoui: “Of ze hebben niets, of er is nog meer”

Rachid Guernaoui en Richard de Mos in de Haagse Spuistraat. (foto: Jan van Es)

Een collega-journalist is kort en bondig over het corruptieonderzoek naar Richard de Mos en Rachid Guernaoui: “Of ze hebben niets, of er is nog meer”, zegt hij nadat ik een woordvoerder van het Landelijk Parket heb gesproken.

Mijn collega doelt op het feit dat er door het Openbaar Ministerie nog helemaal niets naar buiten is gebracht over het onderzoek naar de twee voormalig wethouders van de gemeente Den Haag. Wat ligt er op dit moment eigenlijk in de weegschaal van Vrouwe Justitia? Krabbelen ze zich momenteel op hun achterhoofd en staan ze met lege handen of hebben ze beet en pakken ze door?

De Mos en Guernaoui van de lokale partij Groep de Mos/Hart voor Den Haag, worden verdacht van ambtelijke corruptie, omkoping en schending van het ambtsgeheim. Naar verluidt loopt het onderzoek al een jaartje. Maandenlang zijn de oud-wethouders afgeluisterd door de Rijksrecherche. Het is belangrijk om te weten dat een ‘telefoontap’ niet zomaar wordt toegewezen. Er moet een stevig vermoeden op tafel liggen voor een zogenoemd strafrechtelijk (voor)onderzoek. Het OM zal dit straks in een eventuele rechtszaak moeten gaan verantwoorden.

In de regel wordt elke drie maanden opnieuw bekeken of dergelijke opsporingstechnieken nog zijn toegestaan. Is er nog voldoende grond om te blijven afluisteren? De officier van justitie en de rechter-commissaris moeten in deze periode klaarblijkelijk een aanleiding hebben gevonden om door te gaan met het onderzoek. De verdenking moet overeind zijn gebleven of zelfs zijn aangevuld met nieuwe informatie. De onderzoekers kregen groen licht van hun superieuren.

Uiteindelijk is besloten om een ‘instap’ te doen bij de woningen van de verdachte politici. In alle vroegte werden dozen met paperassen en computers meegenomen. Ook daar wordt een bevel voor afgegeven. Dat kan niet zonder redelijk vermoeden van strafbare feiten. Wat gaf aanleiding tot deze stap met grote persoonlijke en politieke consequenties? Iets dat op de telefoontaps te horen is geweest?

Gerechtigheid met zwaard en weegschaal.

Er is alweer enige tijd verstreken na de ‘instap’ bij De Mos en Guernaoui. Concreet is er nog weinig bekend. Radiomaker Tjeerd Spoor van Omroep West zei het vrijdag op de radio – met de twee hoofdrolspelers in zijn studio – treffend: “We weten eigenlijk nog niets. We weten niet waar het feitelijk om draait.” En dat klopt. Het Openbaar Ministerie heeft zich laten ontvallen dat het over een omstreden nachtvergunning gaat, maar is dat echt alles? Het is allemaal erg vaag en leek meer een slip of the tongue van de woordvoerder.

En waarom ligt er nog steeds slechts een verdenking op tafel? Hoe concreet is het bewijs nu inmiddels? De onderzoekers moeten wel een heel stellige overtuiging hebben, want de twee wethouders zijn inmiddels afgetreden. Laat je dit allemaal gebeuren wanneer je slechts nog een verdenking aan het onderzoeken bent?

Is er in de afgelopen maanden niet iets gevonden, waarmee direct een strafzaak kan worden opgestart? Het lijkt erop dat Justitie nog met lege handen staat en de ‘instap’ bij het tweetal een poging is om alsnog hard bewijs te vinden. Want als er de afgelopen maanden een direct strafbaar feit zou zijn geconstateerd, dan had justitie meteen ingegrepen. Een aantoonbaar corrupte wethouder laat je immers niet in het (pluche) zadel zitten. Toch?

Een woordvoerder van het Landelijk Parket zegt dat het onderzoek naar onder andere gegevensdragers en administratie nog loopt. Dit alles kan nog geruime tijd gaan duren. Alleen dat geeft al aan dat er nog geen panklare zaak op het bureau van de onderzoekers ligt. Is men onder de noemer ‘zorgvuldig onderzoek’ eigenlijk in totale paniek? Heeft men zich laten opjutten door kwade tongen, zoals team De Mos stelt.

Ondertussen voert Richard de Mos (ditmaal als fractievoorzitter) alweer volop campagne voor de nieuwe verkiezingen in zijn stad, die hij steevast de “mooiste stad van Nederland” noemt. Je zou toch denken dat als er ook maar iets zou spelen dat niet door de beugel kan, hij de boer niet meer opgaat. Hij pleit not guilty! Ook de volledige fractie staat achter “De Mos”. De kiezers zijn in verwarring, maar een groot deel heeft nog vertrouwen in De Mos en zijn “Hart voor Den Haag”.

De tijd zal het leren.

Of ze hebben niets.. of er is nog meer..

In allebei de gevallen breekt, op zijn Haags gezegd, ‘de pleuris’ uit!

Beluister hier het gesprek met een woordvoerder van het Landelijk Parket.

Waarom verkoopt Albert Heijn eigenlijk nog steeds sigaretten?

Ik vroeg mij dit af toen ik bij een lokale Albert Heijn naar de pakjes met verschrikkelijke afbeeldingen keek: een vrouw hoest bloed op in een servet. Een fabeltje is het niet, want zo’n 20.000 mensen in Nederland sterven jaarlijks aan de gevolgen van roken.

Waarom verkoopt Albert Heijn eigenlijk nog steeds sigaretten? Waarom werken ze mee aan alle gezondheidsellende? Ik stelde de vraag via Twitter aan de klantenservice van de supermarkt. Lekker laagdrempelig en snel. Enkele uren verstreken en ondertussen kregen mensen antwoord op allerhande vragen over komkommers en schoonmaakdoekjes. Zou de bekende keten zich wel wagen aan een uitspraak over de verkoop van tabak? Tot mijn positieve verbazing kreeg ik het volgende statement opgestuurd. Er is een stap gezet, zo blijkt: de luiken gaan dicht!

“Klanten kunnen bij Albert Heijn terecht voor al hun boodschappen. Voor ongeveer een kwart van de consumenten in Nederland maken tabaksproducten daar onderdeel van uit… We verkopen zo’n 20.000 producten en daar zitten meer en minder gezonde producten bij. Wij willen onze klanten graag keuzes blijven bieden, maar tegelijkertijd een bijdrage leveren aan de wens om op een andere manier met de verkoop van tabak om te gaan. Daarom gaan we de tabak in onze winkels afdekken.”

Een stralende lach op een foto zegt niet altijd alles…

Op de website Politie.nl staan tientallen vermiste personen. Van sommige mensen kun je al bevoelen dat ze het slachtoffer zijn geworden van een misdrijf, een ongeval of een zelfgekozen einde. Soms door de informatie die erbij staat, zoals een passage over bijvoorbeeld een alarmerend briefje dat is achtergelaten.

Soms zegt een blik in iemands ogen ook genoeg. Toch kan dit een valkuil zijn. Een gezichtsuitdrukking zegt immers niet altijd iets. Het is maar een momentopname. Een vrolijk ogend persoon kan in werkelijkheid ontzettend depressief zijn en een vitaal ogende senior kan al jaren dement zijn. Dat zie je niet op een foto.

De ene vermissingsfoto spreekt meer aan dan de andere. Dat klinkt gek, maar het is nu eenmaal zo. Regelmatig blader ik door de enorme lijst van vermisten op Politie.nl en vraag mij af: wat kan er toch zijn voorgevallen? Hoe is het toch mogelijk dat iemand zomaar van de aardboden verdwijnt?

Ik klikte op de foto van de 24-jarige Diana Schmitz uit Goes. Ze wordt sinds zondag 13 januari 2019 vermist. Typisch een foto waarvan je meteen denkt: een vrolijke verschijning, niets aan de hand. Maar wanneer je verder leest… dan staat er dat haar auto en persoonlijke spullen zijn aangetroffen bij de Zeelandbrug aan de Colijnsplaat. Geen goed teken. Geeft de foto een verkeerd beeld? Het lijkt er wel op.

Een ongeluk kun je dan op basis van deze informatie (auto, persoonlijke spullen achtergelaten) wel uitsluiten. Blijft over een misdrijf of een zelfgekozen einde. Weer kijk ik naar haar foto. Een zelfgekozen einde? Ik spit door haar social media-account en zie een vrouw die vrolijk in het leven lijkt te staan. Of was dit niet het geval? Een stralende lach op een foto zegt niet altijd alles…

Ik richt mijn pijlen op Google. Wat schrijft de lokale krant van Goes over deze vermissing? Niets. Een berichtje op Streekomroep De Bevelanden linkt slechts door naar Politie.nl. Op Zoekhonden.nl heb ik meer resultaat. Er blijkt volop gezocht te zijn naar vrouw, zo meldt men. Op 13 januari om precies te zijn en op 2 februari, 16 februari en 3 maart is er met honden, duikers en een dreg opnieuw gezocht bij de Zeelandbrug. Helaas zonder resultaat. Ook met verfijndere sonar werd de locatie door de waterpolitie extra in beeld gebracht. Niet ondenkbaar is, dat zandverplaatsing het vinden onmogelijk heeft gemaakt, is te lezen op de site.

Signi zoekhonden wenst de familie veel sterkte toe met deze onzekerheid en het gemis… Ik kan mij hier alleen maar bij aansluiten. Wellicht komt er ooit duidelijkheid.


Denk je aan aan zelfmoord? Neem contact op met 113. Crisislijn 24/7 open, therapie met een psycholoog of doe de zelfhulpcursus. Anoniem en vertrouwelijk.

Twitter doet wederom niets met smeekbedes om blokkade walgelijk account zaak Nicky Verstappen

In december 2018 stond er op Twitter een smakeloos account onder de naam van Nicky Verstappen. Ook in januari 2019 was het raak. Dagenlang stond het kwetsende account online. Pas na heftige media-aandacht en een reactie van de ouders van Nicky, werd het account gesloten.

Afgelopen week dook er wederom een walgelijk account op. De verdachte in de zaak van Nicky wordt met foto en naam opgevoerd en de maker van het account heeft ronduit schandalige, kwetsende uitingen aan het adres van de jongen (die in 1998 dood werd aangetroffen op Brunssummerheide) erbij gezet. Tientallen mensen hebben het account inmiddels bij Twitter gerapporteerd, maar er wordt niets meegedaan. Waar dient de functie ‘rapporteren’ dan eigenlijk voor? Rapporteren bij Twitter werkt dus niet. Dat kunnen we wel vaststellen. Triest!

Schouw is laatste troef voor het Openbaar Ministerie om Jos Brech te laten praten

Journalistieke vrijheid is ontzettend belangrijk. Toch begrijp ik heel goed dat het Openbaar Ministerie tijdens de schouw op de Brunssummerheide geen pottenkijkers wil. Een stevige argumentatie is niet gegeven, maar de rechter is duidelijk: het gebied gaat volledig op slot. 

De rechters zullen dinsdagochtend samen met Jos Brech en het Openbaar Ministerie belangrijke plekken in de zaak-Nicky Verstappen bezoeken, waaronder de plek waar het lichaam van het kind in 1998 is gevonden.

Het verhaal dat de rechters een beter beeld willen krijgen van de situatie ter plekke is natuurlijk onzin. Dat is slechts een bijzaak. Ik vermoed dat het bezoek alleen maar draait om de houding van de hoofdverdachte. Hoe gaat hij zich gedragen? Wat gaat hij zeggen? Ze zullen hem flink gaan ondervragen. Bijvoorbeeld: “Waar kwam je die nacht vandaan toen je post ging bezorgen voor de scouting? Kwam je hier vaker? Hoe loop je vanaf hier precies naar de Heikop?” Reken er maar op dat de val vol met vragen doordacht is uitgezet. Overal wordt opgelet: lichaamshouding, het wijzen naar een locatie. Het rondkijken op de plaatst delict. Zweten. Hakkelen. Alles. Maar vooral: waar zitten de hiaten in zijn verhaal.

Blijkt uit het rapport van het Pieter Baan Centrum soms dat Brech gevoelig is voor herinneringen, lastige locaties en associaties? Het is een bekend verhaal dat hij niet naar de uitvaart van zijn moeder is geweest. Kon hij dat niet aan? Dan kan het goed zijn dat de spanning en stress hem te groot worden en hij ter plekke een verklaring aflegt. Daar wil je geen camera’s bij hebben. Dan klapt iemand dicht. Ik vraag mij sowieso af wat de afstand tussen de ouders van Nicky en de verdachte zal zijn. Loopt hij daar rond met handboeien of geven ze hem enige vrijheid? Ik verwacht het laatste.

Tekst gaat verder onder de foto

Het lijkt mij trouwens niet voor de hand liggen dat advocaat Gerald Roethof zijn cliënt laat zwijgen op simpele onderzoeksvragen ter plekke. Dan gooi je je eigen glazen helemaal in. Voor een veroordeling is namelijk niet per definitie een bekentenis noodzakelijk. Zwijgen is in de ogen van rechters soms toestemmen of beter gezegd.. toegeven.

Het is morgen alles of niets op de Brunssummerheide. Als Brech niet breekt bij het monumentje van de jongen of de plaats delict, dan verwacht ik dat hij nooit meer een verklaring zal geven over wat er die bewuste nacht is gebeurd. Dichter op het vuur kun je niet zitten. Het is nu of nooit! Ik ben er zelf geweest en deze plek snijdt door je ziel. Alleen al de bordjes met teksten van familieleden van Nicky, gespijkerd aan de bomen. Dat moet onder je huid gaan zitten.

Mocht hij niets verklaren en mogelijk zelfs worden vrijgesproken, dan zal de staat hem ook nog eens een flinke vergoeding moeten uitkeren. Het is een onverteerbare, maar reële mogelijkheid. Met een zak geld zal hij dan voorgoed de bossen ingaan en nooit meer terugkeren… En om juist dat te voorkomen… juist daarom is er naar mijn idee morgen geen pers welkom. Niet om het journaille te dwarsbomen, maar om antwoord te krijgen op die ene prangende vraag: wat is er gebeurd met Nicky en wie heeft dat op zijn geweten?

%d bloggers liken dit: