Categorie archief: Onderzoek

Zeer emotioneel en indrukwekkend interview met moeder vermiste Sophia Koetsier

Marije Slijkerman is al meermaals naar Oeganda afgereisd opzoek naar haar dochter.

Marije Slijkerman was onlangs te gast het televisieprogramma ‘The Chat Room’. De talkshow wordt gepresenteerd door Karitas Karisimbi, de ‘Oegandese Oprah’.

Haar dochter Sophia Koetsier verdween in 2015 spoorloos tijdens haar stage in het Murchison Falls National Park in Oeganda. Na een safaritripje ging ze naar het toilet en sindsdien heeft niemand meer iets van haar vernomen. In 2017 schreef ik al eens een blog over deze zaak.

Marije vertelde openhartig over het gemis van haar dochter. “De allereerste keer kerst zal ik nooit meer vergeten. Kerst zonder Sophia. Ik zei tegen mijn zoon Max: zullen we het wel vieren? Ik besloot toen toch maar een boom te kopen, want wat als Sophia ineens voor de deur zou staan… Dan zou ze zeggen: mam, waarom hebben jullie geen kerstboom? Wanneer we kerst opgeven, geven we alles op…”

Het is op veel momenten een hartverscheurend gesprek en laat ook presentatrice Karitas niet onberoerd. Ook leest Marije een mooi gedicht voor over moederliefde: een band die altijd zal blijven bestaan. Ze heeft er haar levenswerk van gemaakt om haar kind te vinden. Ze hekelt de tunnelvisie van de lokale autoriteiten, maar is aan de andere kant ook erg dankbaar voor alle steun van de bevolking. Stoppen met zoeken is geen optie.

Karitas Karisimbi raakte geëmotioneerd door het verhaal van de Nederlandse moeder.

Marije vertelde in het televisieprogramma over de zeer verdachte omstandigheden waaronder de spulletjes van Sophia zijn aangetroffen bij een rivier. Ook worden er foto’s getoond. Het lichaam van het meisje is nooit gevonden. Marije houdt hoop en verwacht dat ze ooit weer samen met Sophia terug naar Nederland kan reizen…

“Aan andere dingen over wat er misschien is gebeurd wil ik eigenlijk niet denken, want dat maakt je langzaam gek. Ik hoop haar levend te vinden”, zo vertelde ze. Een aanval door een wild dier, zoals een krokodil, sluit ze vrijwel uit. De lokale parkrangers geloven daar trouwens ook niet in. Er zijn namelijk helemaal geen bloedsporen gevonden”. Ook een zelfdoding ligt volgens Marije niet voor de hand. “Dan hadden ze haar gevonden”, zegt ze stellig.

Bekijk hieronder het interview met de Oegandese talkshowhost Karitas Karisimbi.

Weinig aandacht voor vermissing Jelmer van Koert: mogelijk heeft hij zijn krullen afgeknipt

“Ik wil dat je terug komt Jelmer”, schrijft zijn vriendinnetje op haar Facebook-account. Ze is radeloos. Sinds vrijdag 26 juli wordt haar 24-jarige vriend Jelmer van Koert vermist. Hij lijkt van de aardbodem verdwenen. Ook zijn familie heeft geen idee waar de – op het oog zeer vrolijke – Rotterdammer is gebleven.

Jelmer is vrijdagmorgen voor het laatst gezien bij zijn huis aan de Overschiese Kleiweg in Rotterdam. Hij zou naar zijn werk gaan, maar is daar nooit aangekomen. Alles lijkt erop dat hij bewust is vertrokken. Vrijdagmiddag is er nog even telefonisch contact met hem geweest, maar daarna was zijn telefoon niet meer bereikbaar. Volgens zijn vriendin heeft Jelmer om 14:00 uur zijn telefoon uitgezet. Om 17:00 uur heeft hij nog een e-mailtje gestuurd vanaf een onbekende, maar openbare locatie. Het zou gaan om een ‘afscheidsbrief’.

De woning van Jelmer ligt aan de Overschiese Kleiweg in Rotterdam.

Een urgente vermissing dus, die wat mij betreft veel te weinig aandacht krijgt. Een medewerker van een landelijke krant laat mij via een privéberichtje weten dat, vanwege de vermoedens van zelfdoding, men terughoudend is. Dat is uiteraard een keuze, maar persoonlijk denk ik dat juist media-aandacht kan bijdragen aan een snelle terugkeer van de jongen.

Alle tips over zijn mogelijke locatie moeten zo snel mogelijk worden gedeeld met de politie. Je kunt dan niet onder publiciteit uit. Vrienden en familie van de jongen doen op social media in ieder geval een oproepje om het opsporingsbericht zoveel mogelijk te delen.

Gezien het telefoongesprek en het e-mailtje in de uren nadat hij is verdwenen, ligt het meer voor de hand dat hij er een tijdje tussenuit wil dan dat hij zichzelf van het leven wil beroven. In het laatste geval handelen mensen over het algemeen vrij snel en impulsief. Des te meer een reden om Jelmer zo snel mogelijk te vinden en hem de juiste hulp te kunnen aanbieden.

Krullen afgeknipt
“Overigens lijkt het ons heel aannemelijk dat hij zijn krullen heeft afgeknipt om niet herkend te worden. Zijn mooie bos haar is zijn meest herkenbare uiterlijke kenmerk”, vertelt zijn vriendin. Het kan dus goed zijn dat Jelmer ergens rondzwerft. Ze vermoedt dat hij vooral erg in de war is. Toen hij vertrok droeg hij een spijkerbroek, een wit t-shirt met print en een donkerblauwe Herschel rugzak. Verder is hij vertrokken op een lichtgrijze swapfiets met framenummer 12197015.

Twitter
Jelmer houdt overigens van reizen, zo blijkt uit beelden op zijn Youtube-account. Vooral centraal en Oost-Europa zijn favoriet. Zou hij daar onderdak en (tijdelijke) rust hebben gevonden? Drie dagen geleden was de vermiste Rotterdammer sowieso nog actief op Twitter. Hij gaf een like op een wat cryptisch berichtje van ene Derek (@eedrk).

Deze foto werd afgelopen weekend door de vriendin van Jelmer gedeeld.

Onderstroom bij Katwijk

Het stoffelijk overschot van de 33-jarige Anja Schaap uit Katwijk is ten noorden van de Waddeneilanden aangetroffen. Een echte Katwijker vindt dit opmerkelijk, zo laat hij aan de redactie van Dossier Mastenbroek weten.

“Een lichaam zinkt bij verdrinking en zal pas na 10 dagen boven komen drijven”, stelt hij. “Gezien de onderstroom bij Katwijk (blauwe pijl, afbeelding boven, red.) was het waarschijnlijker geweest dat het slachtoffer nabij de waterkering was gevonden, ofwel gewoon weer aan de wal. Sterker nog: er spoelen hier alleen maar dingen áán.” Met andere woorden: als Anja te water is geraakt nabij Katwijk, dan was de kans veel groter geweest dat ze gewoon terug was gespoeld via de onderstroom. Uiteraard is de zee ondoorgrondelijk en zullen we het ware verhaal waarschijnlijk nooit meer horen.

Het feit dat de tas van de Katwijkse in een slootje is gevonden blijft opmerkelijk. Het voedt de theorie van een misdrijf. Toch denk ik dat een (tragisch) ongeluk (bewust of onbewust) meer voor de hand ligt.

Beluister het radio-item hieronder.

Jos Brech gaat terug naar de Brunssummerheide

De rechtbank heeft bepaald dat er een schouw moet komen op de Brunssummerheide, het gebied waar Nicky Verstappen in 1998 bij camping de Heikop op zomerkamp was en waar zijn lichaam is aangetroffen. Deze schouw vindt plaats op 27 augustus 2019 vanaf 10.00 uur.

Met deze schouw wil de rechtbank een goed beeld krijgen van de onderlinge tussen de verschillende plekken die een rol spelen in het dossier, zoals de plaats waar het tentenkamp was en de plaats waar het lichaam van Nicky Verstappen is aangetroffen.
De rechtbank is zich bewust van de beperkingen bij een dergelijke schouw doordat het landschap in de afgelopen 20 jaar veranderd kan zijn. Deze beperkingen zijn echter niet zodanig dat een schouw geen meerwaarde heeft. Daarbij speelt mee dat er foto’s beschikbaar zijn van hoe de situatie destijds was en die dus vergeleken kunnen worden met de huidige situatie.

  1. De tent van Joos Barten.
  2. De tent van de leidster.
  3. De bewakingstent.
  4. De tent van Nicky Verstappen.
  5. De staftent.
  6. De materiaaltent.
  7. De keuken.
  8. De eettent.
  9. De spellentent.
  10. Het was- en toiletgebouw.
  11. Het hoofdgebouw en de woning van de beheerder.

De schouw is weliswaar een zitting die op locatie plaatsvindt, maar de rechtbank heeft besloten dat deze zitting niet openbaar is. Het aantal deelnemers dient beperkt te zijn om procespartijen voldoende gelegenheid te geven om ongestoord te kunnen kijken en om de schouw ordentelijk en veilig te laten plaatsvinden. Pers en publiek worden dus niet toegelaten.

  1. De tent van Nicky
  2. De vindplek, zo’n 1500 meter verderop.

De rechtbank heeft het verzoek van het Openbaar Ministerie om twee deskundigen te benoemen afgewezen. Deze deskundigen zouden over deze zaak aan de hand van de Bayesiaanse methode moeten rapporteren. Bij deze methode geeft een deskundige met behulp van kansberekening zijn visie op bevindingen en onderzoeksresultaten. Daarbij worden vooraf geformuleerde hypothesen gebruikt.

De rechtbank ziet geen noodzaak tot het benoemen van deze deskundigen. De rechtbank zal zelf een selectie en waardering van het bewijsmateriaal dienen te maken. Daarnaast volgt uit literatuur en rechterlijke uitspraken dat de wetenschappelijke waarde van de toepassing van deze methode op het gehele dossier in gecompliceerde strafzaken omstreden is. Ten slotte geldt dat bij onduidelijkheden over of interpretaties van rapporten die deskundigen eerder hebben opgesteld, de rechtbank zelf die deskundigen daarover op de zitting rechtstreeks kan bevragen.

De rechtbank is van oordeel dat er nog steeds ernstige bezwaren en gronden aanwezig zijn om de voorlopige hechtenis van Jos Brech te laten voortduren. Ook het verzoek van de advocaat om schorsing van de voorlopige hechtenis wijst de rechtbank af.

Woensdag 20 november vindt vanaf 10.00 uur een regiezitting plaats bij de rechtbank in Maastricht.

Verdriet en zorgen om sluiting zorgcentrum Albatros

In het hele land staan jongeren met psychische problemen op een wachtlijst om geholpen te worden. Maar het laatste specialistische behandelcentrum voor jeugdpsychotherapie van Nederland, de Albatros in Den Haag, dreigt te moeten sluiten omdat er te weinig aanmeldingen zijn.

Onbegrijpelijk, vindt Romy Wijtman. Zij dankt letterlijk haar leven aan de Albatros en wil voorkomen dat de hulp voor andere adolescenten onbereikbaar wordt. Teken hier de petitie.

Doorbraak in zaak Madeleine McCann

465612B2-D680-49F6-84B5-A0CAA86966AE

In de vermissingszaak rondom de Britse peuter Madeleine McCann is mogelijk een enorme doorbraak op handen. Het onderzoeksteam heeft een 49-jarige veroordeelde seriemoordenaar als verdachte aangemerkt. Alle Britse kranten openden zaterdag op de voorpagina met het nieuws.

Het gaat om de Duitser Martin Ney. Hij is in 2012 tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld voor de moord op drie kinderen. De politie vermoedt dat hij meer moorden heeft gepleegd, onder andere op een Nederlands kind. Hij wordt nu ook verdacht van betrokkenheid bij de ontvoering van Madeleine McCann in 2007.

Ten tijde van de verdwijning van Madeleine zou een man bijna dertig (vakantie)huizen zijn binnengedrongen. Met een angstaanjagende vermomming viel hij voornamelijk Britse gezinnen lastig. Hij zou zich met een operatiekapje voor zijn gezicht boven de bedden van kinderen hebben gebogen. Een kind zou zelfs verklaard hebben hoe de man plots naast haar lag in bed. “Hij boog zich over me heen en vroeg of hij mijn papa was. Ja, antwoordde hij zelf”, zei ze.

Het doet sterk denken aan de werkwijze van Ney, die met een masker op kinderen de stuipen op het lijf jaagde en zelfs vermoord heeft.

EF61C6F0-45B1-467E-875E-0306870EB22E.jpeg

Al vanaf de eerste dag sinds de vermissing ging het verhaal rond dat er een man was gezien bij het appartement waar het meisje is verdwenen. Deze man heeft zich nooit gemeld en is nimmer geïdentificeerd. Op basis van een betrouwbare getuige werd een compositietekening gemaakt. Deze beeltenis lijkt nu 12 jaar later bijna huiveringwekkend op de verdachte Duitser.

Naar verluidt is Ney in een eerder stadium al eens bevraagd naar zijn betrokkenheid in de zaak van Maddie. Hij ontkende toen in alle toonaarden. Het is nu aan de politie om aan te tonen of Ney, in de periode dat het meisje verdween, ook daadwerkelijk aan de Algarve is geweest. Volgens enkele Britse kranten is hij er daadwerkelijk geweest en sluit het net zich rondom deze verdachte. Wordt vervolgd!

Yvonne Floor zat meer dan honderd dagen in de gevangenis, omdat ze haar zoon Max wilde helpen

De 14-jarige Max liep een tijdje geleden weg uit een jeugdinstelling in Den Haag. Hij belandde bij zijn moeder Yvonne Floor, die vervolgens meer dan 100 dagen in de gevangenis werd gezet, omdat ze hem slechts in bescherming nam.

Twee weken geleden werd Yvonne onder een rits aan voorwaarden in vrijheid gesteld. Ze moest onder andere haar paspoort inleveren. Correspondent en sympathisant Beate van Bragt vertelde uitvoerig over de kwestie. Beluister het interview hieronder terug.

Cynthia ondervindt nog elke dag gevolgen van motorongeluk

Foto: Spa Media

In december 2016 werd Cynthia Beck op haar motor geschept door een automobilist. Ze raakte behoorlijk gewond en heeft tot op de dag van vandaag pijn-, vermoeidheid-, en concentratieklachten. 

In Amerika bestaat de mogelijkheid om een therapie te volgen die haar leven weer voor een zeer groot deel op de rit kan krijgen. Haar zus Lindsey is daarom een crowdfunding begonnen. Er is al bijna 10.000 euro van de benodigde 14.000 euro opgehaald. Doneren kan via deze link!

Krokodillentranen bij L1 en dagblad De Limburger na ‘onthulling’ Medialogica in zaak Nicky Verstapppen

De DNA-match met Brech werd enige dagen onder de pet gehouden.

‘Politie en OM misleidden media in zaak Nicky Verstappen’, zo luidt de kop op de website (1limburg.nl) van regionale nieuwszender L1. Het staat tussen aanhalingstekens, dat dan weer wel. Het wordt niet duidelijk van wie dit statement komt. Ik vermoed dat het slaat op de bevindingen van het tv-programma Medialogica, maar het kan ook zomaar de mening van de redactie zijn. De interpretatie van aanhalingstekens kan overigens van alles zijn (onzetaal.nl). Maar dat terzijde.

Terug naar het bericht. Wat is er aan de hand? “L1 en dagblad De Limburger zijn voor de gek gehouden door politie en justitie in de zaak Nicky Verstappen. Dat blijkt uit een reportage van het programma Medialogica”, zo valt er te lezen. De Limburgse regionale omroep heeft dit dus kennelijk niet zelf ontdekt, maar werd hierop geattendeerd door de de makers van Medialogica. Dat is op zijn zachts gezegd al opmerkelijk, want met het uitstippelen van de tijdlijn in deze zaak, had men zelf ook achteraf kunnen constateren dat er iets niet klopte.

In het kort: de redactie van L1 en De Limburger kreeg op een gegeven moment van de politie en het Openbaar Ministerie te horen dat er nog geen DNA-match was in de zaak Nicky Verstappen. Er moesten zelfs nog zo’n 3000 mannen worden opgeroepen voor het grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek. Nog diezelfde avond klonk deze oproep op tv. In werkelijkheid had de politie al dagen een zogenoemde één op één match met de destijds voortvluchtige Jos Brech. Er werd dus min of meer een rookgordijn opgeworpen om geen argwaan te wekken bij Brech. Achter de schermen was een klopjacht op gang gezet.

Een rookgordijn via de media dus. En bovenal zonder medeweten van de redacteuren. “We zijn toen enorm voor de gek gehouden”, zegt L1-verslaggever Jos van den Broek in het programma Medialogica dat zondag om 21:15 uur op NPO 2 wordt uitgezonden.

Er spelen in deze kwestie een paar dingen. Ik zal dit hieronder uiteenzetten en voorzien van commentaar.

  • De politie heeft bewust foutieve informatie verstrekt aan journalisten. 

Nee, de politie heeft alleen verzwegen dat er een match was. Het onderzoeks- en opsporingsbelang was op dat moment groter. Het was en is daarnaast nog helemaal niet duidelijk of Brech alleen heeft gehandeld. De keuze om, ondanks de match, toch door te gaan met het verkrijgen van DNA, kan ook zijn geweest om nog meer informatie boven water te halen. Sterker nog, er is pas vrij recent besloten om geen verder DNA-onderzoek meer te doen, iets dat ik overigens betreur. Niet op de laatste plaats, omdat er in de buurt van de vindplek DNA-sporen zijn gevonden die niet van Brech zijn. 

  • Is dit een uniek geval?

Als je Medialogica en de betrokken mediakanalen moet geloven is er een sprake van een gotspe en een enorm journalistiek incident. Welnee! In beginsel moeten journalisten natuurlijk altijd kunnen vertrouwen op informatie van de politie. De praktijk is echter anders. Dat weten L1 en dagblad De Limburger ook. Er wordt door medewerkers van de afdeling communicatie altijd afgewogen wat er wel of niet naar buiten wordt gebracht. Het is een spelletje van veelal geven en nemen. ‘Houd jij dit nog even onder de pet, dan hebben wij deze primeur voor je’. Als je meebeweegt met de politie, krijg je veel meer los dan critici. Dat is dagelijkse kost. Zo werkt dat nu eenmaal.

  • Dagelijkse kost?

Ja hoor, het gaat zelfs nog veel verder. Er liggen heuse contractafspraken(!) met regionale zenders voor opsporingsprogramma’s, waarin exclusief opsporingsbeelden en informatie worden gedeeld, die bijvoorbeeld lokale kranten niet krijgen. Er wordt vaak bewust informatie achtergehouden in deze televisie-items, soms ook zonder medeweten van de makers. Regelmatig is een verdachte allang in beeld en wordt de uitzending slechts gebruikt om, zoals dat heet in recherchetermen, ‘wind te maken’. Dat houdt in dat een verdachte bijvoorbeeld onder de tap staat en men door de uitzending hoopt dat hij of zij iemand gaat bellen en details prijsgeeft. Dat gebeurt in het landelijke politieprogramma Opsporing Verzocht vrijwel altijd. Dat programma maakt bijna alleen maar ‘wind’. Soms wordt er zelfs alleen maar een signalement opgenoemd, terwijl er op het bureau van de recherche al een duidelijke foto van de dader beschikbaar is. Ik heb dat regelmatig meegemaakt!

  • Is dat erg?

De politie en de makers van dit soort opsporingsprogramma’s houden de kijkers dus eigenlijk altijd een beetje voor de gek. Is dat erg? Nee, want informatie achterhouden is niet per definitie liegen. Het opsporingsbelang staat op nummer een. Het dient een groter belang: criminelen, verkrachters en dieven van de straat plukken. 

  • Waarom is er nu zoveel commotie?

In dit geval zijn niet de kijkers, maar de journalisten zelf een keer op het verkeerde been gezet. Niet om ze een rad voor ogen te draaien, maar om de verdachte van een ontvoering, seksueel misbruik en moord te kunnen aanhouden. Een ‘leugentje’ (zo u wilt) om bestwil. De Telegraaf hield overigens ook een tijdje de verblijfplaats van Jos Brech onder de pet. Ze gaven de politie alle ruimte om hem ergens in de buurt van Barcelona aan te houden. Bij een kindermoord gelden andere spelregels. Dat snapt iedereen, alleen op de zuidelijke redacties zucht en steunt men nu. Het is bijna gênant gezien de intens treurige casus!

Er zijn duizend journalistieke- en overheidstechnische ethische discussies die aangezwengeld kunnen worden. Bijvoorbeeld de zaak van persfotograaf Joey Bremer, waarvan de telefoongegevens werden opgevraagd. Maar bij Medialogica zwaait men liever met het ethische vingertje in de zaak van een kindermoord. Een zaak waarin wat mij betreft prima buiten de ‘ongeschreven’ lijntjes gekleurd mag worden!

In een voorstukje van het programma zag ik ook dat een criticaster van het DNA-onderzoek wordt opgevoerd. Deze man heeft niet meegewerkt aan het DNA-onderzoek en krijgt ruim baan om dit toe te lichten. Want, wat gaat de politie wel niet allemaal doen met deze informatie… Zucht! Dan weet je dus al uit welke hoek de ‘wind’ waait bij deze televisiemakers. Want geen bijdrage willen leveren aan de oplossing in deze vreselijke kindermoord, die de ouders en zus van Nicky al 20 jaar sloopt, dan verdien je geen podium, maar een spreekwoordelijke draai om je oren.

Tot slot. Hoe voorkom je als journalist dat je een speelbal wordt van politie en justitie? Dat ze je ‘voor het karretje spannen’, zoals een L1-verslaggever dat noemt. Trek zoveel mogelijk je eigen plan! Want wie iets neemt, moet uiteindelijk ook geven. Zo werkt het communicatie-spelletje met de politie. Een manier van werken waar ik al enige tijd afscheid van heb genomen. Ik moet zeggen: dat lucht enorm op! Check zelf de feiten. Ga niet alleen maar af op het verhaal van de politie. Er is altijd een tactisch belang om iets of niets te delen met journalisten. Wanneer je er toch intrapt, moet je achteraf niet gaan lopen klagen!

De verzetsheld die niemand kent

Maar weinig mensen weten wie Delftenaar Frans Hofker was. Een gewone Delftenaar? Niet helemaal. Of beter gezegd: helemaal niet. Als hij 19 is, geeft hij vanuit Amsterdam een krant uit waarin hij oproept zich tegen de Duitsers te verzetten. Dat is moedig, want het is 1940 en de oorlog is net begonnen. Die krant heet Vrij Nederland. Het blad bestaat nog steeds en inspireert mensen nog steeds tot kritisch nadenken.

Frans maakt veel mee in de oorlog. Hij wordt gearresteerd en gaat naar de gevangenis. Na vier jaar dwangarbeid ontsnapt hij precies een dag voordat hij zou worden gefusilleerd. Wandelend door mijnenvelden en zwemmend over een ijskoude rivier, zoekt hij de weg terug naar Nederland. Na een zwerftocht van weken stapt hij de fietsenwerkplaats van zijn vader weer binnen. Frans Hofker overleed in het jaar 2000 op 79-jarige leeftijd.

Over de belevenissen van Frans Hofker schreef Hiram Bakker – geholpen door Frans’ dochter Karen – een boekje. Dat boekje heet ‘Frans ontsnapt’ en is geschreven voor kinderen. Het verhaal over Frans Hofker is bij uitstek actueel in de dagen rond de herdenking van de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog.

Karen was woensdag te gast in het radioprogramma Dossier Mastenbroek. Beluister hieronder het interview.

%d bloggers liken dit: