Categorie archief: Onderzoek

Jos Brech gaat terug naar de Brunssummerheide

De rechtbank heeft bepaald dat er een schouw moet komen op de Brunssummerheide, het gebied waar Nicky Verstappen in 1998 bij camping de Heikop op zomerkamp was en waar zijn lichaam is aangetroffen. Deze schouw vindt plaats op 27 augustus 2019 vanaf 10.00 uur.

Met deze schouw wil de rechtbank een goed beeld krijgen van de onderlinge tussen de verschillende plekken die een rol spelen in het dossier, zoals de plaats waar het tentenkamp was en de plaats waar het lichaam van Nicky Verstappen is aangetroffen.
De rechtbank is zich bewust van de beperkingen bij een dergelijke schouw doordat het landschap in de afgelopen 20 jaar veranderd kan zijn. Deze beperkingen zijn echter niet zodanig dat een schouw geen meerwaarde heeft. Daarbij speelt mee dat er foto’s beschikbaar zijn van hoe de situatie destijds was en die dus vergeleken kunnen worden met de huidige situatie.

  1. De tent van Joos Barten.
  2. De tent van de leidster.
  3. De bewakingstent.
  4. De tent van Nicky Verstappen.
  5. De staftent.
  6. De materiaaltent.
  7. De keuken.
  8. De eettent.
  9. De spellentent.
  10. Het was- en toiletgebouw.
  11. Het hoofdgebouw en de woning van de beheerder.

De schouw is weliswaar een zitting die op locatie plaatsvindt, maar de rechtbank heeft besloten dat deze zitting niet openbaar is. Het aantal deelnemers dient beperkt te zijn om procespartijen voldoende gelegenheid te geven om ongestoord te kunnen kijken en om de schouw ordentelijk en veilig te laten plaatsvinden. Pers en publiek worden dus niet toegelaten.

  1. De tent van Nicky
  2. De vindplek, zo’n 1500 meter verderop.

De rechtbank heeft het verzoek van het Openbaar Ministerie om twee deskundigen te benoemen afgewezen. Deze deskundigen zouden over deze zaak aan de hand van de Bayesiaanse methode moeten rapporteren. Bij deze methode geeft een deskundige met behulp van kansberekening zijn visie op bevindingen en onderzoeksresultaten. Daarbij worden vooraf geformuleerde hypothesen gebruikt.

De rechtbank ziet geen noodzaak tot het benoemen van deze deskundigen. De rechtbank zal zelf een selectie en waardering van het bewijsmateriaal dienen te maken. Daarnaast volgt uit literatuur en rechterlijke uitspraken dat de wetenschappelijke waarde van de toepassing van deze methode op het gehele dossier in gecompliceerde strafzaken omstreden is. Ten slotte geldt dat bij onduidelijkheden over of interpretaties van rapporten die deskundigen eerder hebben opgesteld, de rechtbank zelf die deskundigen daarover op de zitting rechtstreeks kan bevragen.

De rechtbank is van oordeel dat er nog steeds ernstige bezwaren en gronden aanwezig zijn om de voorlopige hechtenis van Jos Brech te laten voortduren. Ook het verzoek van de advocaat om schorsing van de voorlopige hechtenis wijst de rechtbank af.

Woensdag 20 november vindt vanaf 10.00 uur een regiezitting plaats bij de rechtbank in Maastricht.

Verdriet en zorgen om sluiting zorgcentrum Albatros

In het hele land staan jongeren met psychische problemen op een wachtlijst om geholpen te worden. Maar het laatste specialistische behandelcentrum voor jeugdpsychotherapie van Nederland, de Albatros in Den Haag, dreigt te moeten sluiten omdat er te weinig aanmeldingen zijn.

Onbegrijpelijk, vindt Romy Wijtman. Zij dankt letterlijk haar leven aan de Albatros en wil voorkomen dat de hulp voor andere adolescenten onbereikbaar wordt. Teken hier de petitie.

Doorbraak in zaak Madeleine McCann

465612B2-D680-49F6-84B5-A0CAA86966AE

In de vermissingszaak rondom de Britse peuter Madeleine McCann is mogelijk een enorme doorbraak op handen. Het onderzoeksteam heeft een 49-jarige veroordeelde seriemoordenaar als verdachte aangemerkt. Alle Britse kranten openden zaterdag op de voorpagina met het nieuws.

Het gaat om de Duitser Martin Ney. Hij is in 2012 tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld voor de moord op drie kinderen. De politie vermoedt dat hij meer moorden heeft gepleegd, onder andere op een Nederlands kind. Hij wordt nu ook verdacht van betrokkenheid bij de ontvoering van Madeleine McCann in 2007.

Ten tijde van de verdwijning van Madeleine zou een man bijna dertig (vakantie)huizen zijn binnengedrongen. Met een angstaanjagende vermomming viel hij voornamelijk Britse gezinnen lastig. Hij zou zich met een operatiekapje voor zijn gezicht boven de bedden van kinderen hebben gebogen. Een kind zou zelfs verklaard hebben hoe de man plots naast haar lag in bed. “Hij boog zich over me heen en vroeg of hij mijn papa was. Ja, antwoordde hij zelf”, zei ze.

Het doet sterk denken aan de werkwijze van Ney, die met een masker op kinderen de stuipen op het lijf jaagde en zelfs vermoord heeft.

EF61C6F0-45B1-467E-875E-0306870EB22E.jpeg

Al vanaf de eerste dag sinds de vermissing ging het verhaal rond dat er een man was gezien bij het appartement waar het meisje is verdwenen. Deze man heeft zich nooit gemeld en is nimmer geïdentificeerd. Op basis van een betrouwbare getuige werd een compositietekening gemaakt. Deze beeltenis lijkt nu 12 jaar later bijna huiveringwekkend op de verdachte Duitser.

Naar verluidt is Ney in een eerder stadium al eens bevraagd naar zijn betrokkenheid in de zaak van Maddie. Hij ontkende toen in alle toonaarden. Het is nu aan de politie om aan te tonen of Ney, in de periode dat het meisje verdween, ook daadwerkelijk aan de Algarve is geweest. Volgens enkele Britse kranten is hij er daadwerkelijk geweest en sluit het net zich rondom deze verdachte. Wordt vervolgd!

Yvonne Floor zat meer dan honderd dagen in de gevangenis, omdat ze haar zoon Max wilde helpen

De 14-jarige Max liep een tijdje geleden weg uit een jeugdinstelling in Den Haag. Hij belandde bij zijn moeder Yvonne Floor, die vervolgens meer dan 100 dagen in de gevangenis werd gezet, omdat ze hem slechts in bescherming nam.

Twee weken geleden werd Yvonne onder een rits aan voorwaarden in vrijheid gesteld. Ze moest onder andere haar paspoort inleveren. Correspondent en sympathisant Beate van Bragt vertelde uitvoerig over de kwestie. Beluister het interview hieronder terug.

Cynthia ondervindt nog elke dag gevolgen van motorongeluk

Foto: Spa Media

In december 2016 werd Cynthia Beck op haar motor geschept door een automobilist. Ze raakte behoorlijk gewond en heeft tot op de dag van vandaag pijn-, vermoeidheid-, en concentratieklachten. 

In Amerika bestaat de mogelijkheid om een therapie te volgen die haar leven weer voor een zeer groot deel op de rit kan krijgen. Haar zus Lindsey is daarom een crowdfunding begonnen. Er is al bijna 10.000 euro van de benodigde 14.000 euro opgehaald. Doneren kan via deze link!

Krokodillentranen bij L1 en dagblad De Limburger na ‘onthulling’ Medialogica in zaak Nicky Verstapppen

De DNA-match met Brech werd enige dagen onder de pet gehouden.

‘Politie en OM misleidden media in zaak Nicky Verstappen’, zo luidt de kop op de website (1limburg.nl) van regionale nieuwszender L1. Het staat tussen aanhalingstekens, dat dan weer wel. Het wordt niet duidelijk van wie dit statement komt. Ik vermoed dat het slaat op de bevindingen van het tv-programma Medialogica, maar het kan ook zomaar de mening van de redactie zijn. De interpretatie van aanhalingstekens kan overigens van alles zijn (onzetaal.nl). Maar dat terzijde.

Terug naar het bericht. Wat is er aan de hand? “L1 en dagblad De Limburger zijn voor de gek gehouden door politie en justitie in de zaak Nicky Verstappen. Dat blijkt uit een reportage van het programma Medialogica”, zo valt er te lezen. De Limburgse regionale omroep heeft dit dus kennelijk niet zelf ontdekt, maar werd hierop geattendeerd door de de makers van Medialogica. Dat is op zijn zachts gezegd al opmerkelijk, want met het uitstippelen van de tijdlijn in deze zaak, had men zelf ook achteraf kunnen constateren dat er iets niet klopte.

In het kort: de redactie van L1 en De Limburger kreeg op een gegeven moment van de politie en het Openbaar Ministerie te horen dat er nog geen DNA-match was in de zaak Nicky Verstappen. Er moesten zelfs nog zo’n 3000 mannen worden opgeroepen voor het grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek. Nog diezelfde avond klonk deze oproep op tv. In werkelijkheid had de politie al dagen een zogenoemde één op één match met de destijds voortvluchtige Jos Brech. Er werd dus min of meer een rookgordijn opgeworpen om geen argwaan te wekken bij Brech. Achter de schermen was een klopjacht op gang gezet.

Een rookgordijn via de media dus. En bovenal zonder medeweten van de redacteuren. “We zijn toen enorm voor de gek gehouden”, zegt L1-verslaggever Jos van den Broek in het programma Medialogica dat zondag om 21:15 uur op NPO 2 wordt uitgezonden.

Er spelen in deze kwestie een paar dingen. Ik zal dit hieronder uiteenzetten en voorzien van commentaar.

  • De politie heeft bewust foutieve informatie verstrekt aan journalisten. 

Nee, de politie heeft alleen verzwegen dat er een match was. Het onderzoeks- en opsporingsbelang was op dat moment groter. Het was en is daarnaast nog helemaal niet duidelijk of Brech alleen heeft gehandeld. De keuze om, ondanks de match, toch door te gaan met het verkrijgen van DNA, kan ook zijn geweest om nog meer informatie boven water te halen. Sterker nog, er is pas vrij recent besloten om geen verder DNA-onderzoek meer te doen, iets dat ik overigens betreur. Niet op de laatste plaats, omdat er in de buurt van de vindplek DNA-sporen zijn gevonden die niet van Brech zijn. 

  • Is dit een uniek geval?

Als je Medialogica en de betrokken mediakanalen moet geloven is er een sprake van een gotspe en een enorm journalistiek incident. Welnee! In beginsel moeten journalisten natuurlijk altijd kunnen vertrouwen op informatie van de politie. De praktijk is echter anders. Dat weten L1 en dagblad De Limburger ook. Er wordt door medewerkers van de afdeling communicatie altijd afgewogen wat er wel of niet naar buiten wordt gebracht. Het is een spelletje van veelal geven en nemen. ‘Houd jij dit nog even onder de pet, dan hebben wij deze primeur voor je’. Als je meebeweegt met de politie, krijg je veel meer los dan critici. Dat is dagelijkse kost. Zo werkt dat nu eenmaal.

  • Dagelijkse kost?

Ja hoor, het gaat zelfs nog veel verder. Er liggen heuse contractafspraken(!) met regionale zenders voor opsporingsprogramma’s, waarin exclusief opsporingsbeelden en informatie worden gedeeld, die bijvoorbeeld lokale kranten niet krijgen. Er wordt vaak bewust informatie achtergehouden in deze televisie-items, soms ook zonder medeweten van de makers. Regelmatig is een verdachte allang in beeld en wordt de uitzending slechts gebruikt om, zoals dat heet in recherchetermen, ‘wind te maken’. Dat houdt in dat een verdachte bijvoorbeeld onder de tap staat en men door de uitzending hoopt dat hij of zij iemand gaat bellen en details prijsgeeft. Dat gebeurt in het landelijke politieprogramma Opsporing Verzocht vrijwel altijd. Dat programma maakt bijna alleen maar ‘wind’. Soms wordt er zelfs alleen maar een signalement opgenoemd, terwijl er op het bureau van de recherche al een duidelijke foto van de dader beschikbaar is. Ik heb dat regelmatig meegemaakt!

  • Is dat erg?

De politie en de makers van dit soort opsporingsprogramma’s houden de kijkers dus eigenlijk altijd een beetje voor de gek. Is dat erg? Nee, want informatie achterhouden is niet per definitie liegen. Het opsporingsbelang staat op nummer een. Het dient een groter belang: criminelen, verkrachters en dieven van de straat plukken. 

  • Waarom is er nu zoveel commotie?

In dit geval zijn niet de kijkers, maar de journalisten zelf een keer op het verkeerde been gezet. Niet om ze een rad voor ogen te draaien, maar om de verdachte van een ontvoering, seksueel misbruik en moord te kunnen aanhouden. Een ‘leugentje’ (zo u wilt) om bestwil. De Telegraaf hield overigens ook een tijdje de verblijfplaats van Jos Brech onder de pet. Ze gaven de politie alle ruimte om hem ergens in de buurt van Barcelona aan te houden. Bij een kindermoord gelden andere spelregels. Dat snapt iedereen, alleen op de zuidelijke redacties zucht en steunt men nu. Het is bijna gênant gezien de intens treurige casus!

Er zijn duizend journalistieke- en overheidstechnische ethische discussies die aangezwengeld kunnen worden. Bijvoorbeeld de zaak van persfotograaf Joey Bremer, waarvan de telefoongegevens werden opgevraagd. Maar bij Medialogica zwaait men liever met het ethische vingertje in de zaak van een kindermoord. Een zaak waarin wat mij betreft prima buiten de ‘ongeschreven’ lijntjes gekleurd mag worden!

In een voorstukje van het programma zag ik ook dat een criticaster van het DNA-onderzoek wordt opgevoerd. Deze man heeft niet meegewerkt aan het DNA-onderzoek en krijgt ruim baan om dit toe te lichten. Want, wat gaat de politie wel niet allemaal doen met deze informatie… Zucht! Dan weet je dus al uit welke hoek de ‘wind’ waait bij deze televisiemakers. Want geen bijdrage willen leveren aan de oplossing in deze vreselijke kindermoord, die de ouders en zus van Nicky al 20 jaar sloopt, dan verdien je geen podium, maar een spreekwoordelijke draai om je oren.

Tot slot. Hoe voorkom je als journalist dat je een speelbal wordt van politie en justitie? Dat ze je ‘voor het karretje spannen’, zoals een L1-verslaggever dat noemt. Trek zoveel mogelijk je eigen plan! Want wie iets neemt, moet uiteindelijk ook geven. Zo werkt het communicatie-spelletje met de politie. Een manier van werken waar ik al enige tijd afscheid van heb genomen. Ik moet zeggen: dat lucht enorm op! Check zelf de feiten. Ga niet alleen maar af op het verhaal van de politie. Er is altijd een tactisch belang om iets of niets te delen met journalisten. Wanneer je er toch intrapt, moet je achteraf niet gaan lopen klagen!

De verzetsheld die niemand kent

Maar weinig mensen weten wie Delftenaar Frans Hofker was. Een gewone Delftenaar? Niet helemaal. Of beter gezegd: helemaal niet. Als hij 19 is, geeft hij vanuit Amsterdam een krant uit waarin hij oproept zich tegen de Duitsers te verzetten. Dat is moedig, want het is 1940 en de oorlog is net begonnen. Die krant heet Vrij Nederland. Het blad bestaat nog steeds en inspireert mensen nog steeds tot kritisch nadenken.

Frans maakt veel mee in de oorlog. Hij wordt gearresteerd en gaat naar de gevangenis. Na vier jaar dwangarbeid ontsnapt hij precies een dag voordat hij zou worden gefusilleerd. Wandelend door mijnenvelden en zwemmend over een ijskoude rivier, zoekt hij de weg terug naar Nederland. Na een zwerftocht van weken stapt hij de fietsenwerkplaats van zijn vader weer binnen. Frans Hofker overleed in het jaar 2000 op 79-jarige leeftijd.

Over de belevenissen van Frans Hofker schreef Hiram Bakker – geholpen door Frans’ dochter Karen – een boekje. Dat boekje heet ‘Frans ontsnapt’ en is geschreven voor kinderen. Het verhaal over Frans Hofker is bij uitstek actueel in de dagen rond de herdenking van de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog.

Karen was woensdag te gast in het radioprogramma Dossier Mastenbroek. Beluister hieronder het interview.

Ouders Mason in actie tegen CHD8-syndroom

Mason is pas anderhalf jaar oud, maar heeft nu al een hele medische geschiedenis achter de rug. Hij heeft het CHD8-syndroom.

Zijn ouders Elise en Wesley vinden dat er veel te weinig aandacht is voor deze zeldzame aandoening. Ze willen geld ophalen voor onderzoek. Woensdagavond werd in het radioprogramma Dossier Mastenbroek op Den Haag FM het startsein gegeven voor deze crowdfunding. Elise vertelde uitgebreid over de eerste signalen tijdens haar zwangerschap, de uiteindelijke diagnose en onzekerheid voor wat de toekomst gaat brengen. Ondanks alles blijft ze positief.

Via deze link kun je de actie financieel steunen. Het interview met Elise is hieronder te beluisteren.

Waarom zwijgt Brunssum over incident bij monument?

Een aantal weken geleden werd het monumentje voor Nicky Verstappen op de Brunssummerheide vernield. Met een zwaar voorwerp werd een deel van het monument in stukken geslagen. De dader of daders zijn nog spoorloos. De politie onderzoekt de zaak, maar waar moet je beginnen? En wat is momenteel de status van dit ‘onderzoek’?

Door het hele land trok een golf van verontwaardiging. Hoe kon iemand dit doen? De ouders van Nicky Verstappen hebben aan de gemeente Brunssum te kennen gegeven dat wat hun betreft de zuil niet meer gemaakt hoeft te worden. Ze zijn moegestreden; het is immers niet het eerste incident bij het monument dat in 2007 en 2013 ook al eens ten prooi viel aan vernielzucht.

Wat moet er nu met het monument gebeuren? Blijft het gehavend staan als symbool van waanzin, haat en onmenselijkheid? Dat kan toch ook niet? Ik vroeg het afgelopen dinsdag de gemeente Brunssum via Twitter. Een antwoord bleef uit. Waarom?

Op Twitter stelde Martijn de gemeente Brunssum de vraag wat men met het monumentje gaat doen.

Omdat er geen reactie kwam, ben ik het politieke landschap van Brunssum eens geen bekijken. Brunssum kent een gemeenteraad met 21 raadsleden uit acht politieke fracties. Een beetje partij of politicus zit tegenwoordig op Twitter, dus een dergelijk schokkend incident in een kleine gemeenschap moet daar zijn besproken. Een bericht van afkeuring. Iets. Tot mijn verbazing vond ik geen enkel bericht. En ook op mijn oproepje ‘wat de gemeenteraadsfracties vinden dat er moet gebeuren met het monument’, kwam geen enkele reactie.

Alleen het CDA in Brunssum kwam op de lijn.

CDA: Dag Martijn, niet iedereen is in de gelegenheid om snel te reageren. Maar zeg het eens?

Martijn: Ik vroeg mij af of de gemeente Brunssum het monument van Nicky gaat herstellen en mis wat activiteit n.a.v. Incident vanuit de lokale politiek. Dat vind ik opvallend. Fijn dat jullie op de lijn komen. Wat het CDA betreft: snel restaureren?

CDA: Dankjewel. Wat CDA betreft: wij laten ons geen woorden in de mond leggen. Er stond voor vanavond een cruciale raadsvergadering op de agenda die een grondige voorbereiding eiste. Dat had/heeft nu prioriteit.

Martijn: Het was meer een vraagstelling. Laat ik het anders stellen. Vind het CDA dat de gemeente Brunssum alles op alles moet zetten om het monument weer op te knappen? En maken jullie je daar dan hard voor?

CDA: Alles op z’n tijd, Martijn.

Iemand reageerde op Twitter treffend op deze conversatie: “Zeg dan inderdaad maar niets.”

Oude uitzending Peter R. de Vries over Nicky Verstappen

Op beelden uit 1999 wordt onder andere een reconstructie getoond van de vindplek.

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries heeft talloze uitzendingen gemaakt over de moord op Nicky Verstappen. Zijn toenmalige werkgever SBS6 heeft helaas weinig materiaal gedigitaliseerd. Daarnaast vond YouTube pas in 2005 zijn oorsprong.

Maar er is goed nieuws. Onlangs trof ik in de krochten van het internet oude VHS-opnames van de uitzending over Nicky Verstappen uit 1999. Een aflevering die naar verwachting door veel mensen maar wat graag wordt teruggekeken. Hoe zat het ook al weer allemaal precies?

Er wordt onder andere een bezoek gebracht aan de kampoudste die destijds zeer vreemd gedrag heeft vertoond en nota bene veroordeeld was voor ontucht met kinderen. Er wordt in de uitzending ook een reconstructie getoond hoe Nicky precies is aangetroffen. Sommige details zijn in de vergetelheid geraakt, zoals het gegeven dat er een haar is gevonden bij het lichaam. En waarom maakte de kampoudste in de ochtend van de vermissing zijn tent grondig schoon?

Kortom een zeer interessante uitzending. Het roept overigens (met de wijsheid van nu) nog meer de vraag op: wat is toentertijd de connectie geweest tussen de kampoudste en Jos Brech? Klik hieronder om de ‘verloren’ video te bekijken.

%d bloggers liken dit: