Categorie archief: Nieuws

Moeder vermiste Max: “Hij was de wanhoop nabij”

De moeder kwam naar eigen zeggen in actie na een noodkreet van haar zoon. Op internet staan verschillende tekstberichten van Max.

De moeder van de vermiste 13-jarige Max Douwes uit Den Haag heeft een verklaring op internet geplaatst. De 51-jarige Yvonne Floor wordt samen met haar zoon al enige tijd vermist.

Ze schrijft op didisdiary.nl dat ze al negen jaar vecht tegen het onrecht van allerlei (jeugd)instanties. Ook heeft ze een conflict met de vader van de jongen. Haar zoon is volgens de vrouw over meerdere hekken en prikkeldraad uit een Haagse jeugdinstelling gevlucht. “Hij was de wanhoop nabij”, zegt ze.

Floor illustreert het verhaal met foto’s van ‘mishandelingen’ waar ze hem naar eigen zeggen tegen wil beschermen. Ook zijn er hartverscheurende tekstberichten te lezen die Max aan zijn moeder zou hebben gestuurd.

Lees de verklaring via deze link.

Max triest middelpunt van ouders met twee verhalen

Max op reis. Het is onduidelijk wanneer deze foto is gemaakt.

Sinds enige tijd worden Max Douwes (13) en zijn moeder Yvonne Floor (51) vermist. Max zat in een jeugdinstelling in Den Haag. Een opmerkelijke zaak met een jarenlange geschiedenis, zo blijkt. Op Facebook doen zowel de moeder als de vader een boekje open over de ‘strijd’ om Max.

Het laatste bericht van Yvonne is van 23 december 2018. Ze schrijft: “Lucky girl to be amidst many stars. Keep focussing.” Een cryptisch berichtje. De volgende dag blijkt ze verdwenen met haar zoon. In andere berichtjes zegt ze geïntimideerd te worden. “Moeders en kinderen laten opsluiten en intimideren en monddood maken, omdat ze hulp vragen bij huiselijk geweld, kindermishandeling, verwaarlozing en uitbuiting is een moderne rechtsstaat onwaardig.”

Het laatste openbare bericht van Yvonne.

Yvonne heeft duidelijk een roerige periode achter de rug. Ze schreef er zelfs een boek over: ‘Tot de dood ons scheidt’ (bol.com). Het is onduidelijk of het boek non-fictie is. Iemand schrijft: “Als een vermakelijk roman geschreven. Veel erotiek en details. Ook veel tegenstrijdigheden.” Kortom: verwarring.

Ene Didi weet kennelijk meer van de vermissing. Ze zocht deze week al contact met mij via Twitter. Didi bevestigt in haar blog dat Yvonne met haar zoon is gevlucht en veilig is. Ook staat er een foto van Max op haar blog. Hij is duidelijk op reis, maar wanneer de foto is gemaakt is onduidelijk.

En dan de vader van Max: Brugt Douwes. Ook hij laat van zich horen op Facebook. “Maxie, mocht je dit zien: jongen we houden heel veel van je en missen je enorm. De politie zet dit soort berichten uit met een reden: Max’ welzijn. De politie is heel erg goed op de hoogte van de hele situatie. Ze zijn goed bekend met Max’ wensen en hetgeen speelt rondom hem, in de breedste zin van het woord. Juist daarom zijn de grote zorgen over de vermissing van Max en zijn moeder oprecht”, schrijft hij.

Een Facebook-berichtje van de vader van Max.

Moeder komt op mij wat zweverig over en vader rationeel. De vraag rijst: waarom zat Max in een jeugdinstelling? Waarom kon hij niet bij zijn ouders wonen? Een weekje bij zijn spirituele moeder en en vervolgens weer down to earth bij vader? Is hij het slachtoffer geworden van een ouderlijke strijd of vastgelopen in de bekende bureaucratie bij jeugdzorg?

Gezien de liefdevolle berichtjes van de moeder van Max, geloof ik niet dat er direct levensgevaar dreigt voor de jongen. Toch is het belangrijk dat hij snel terugkeert. Weglopen is nooit een oplossing, maar kennelijk zag zijn moeder geen uitweg meer.

Tot slot vond ik onderstaand opmerkelijk bericht. Max heeft in zijn jonge leventje kennelijk al heel wat narigheid moeten doorstaan.

Een oproep van ‘Max’ op uk.gofundme.com.

(De reden dat ik betrokkenen met naam en toenaam benoem, is omdat ze zelf de publiciteit hebben opgezocht. Het zijn openbare bronnen, red.)

Max Douwes en zijn moeder spoorloos verdwenen

De 13-jarige Max Douwes wordt sinds 23 december vermist. De jongen liep tweeënhalve week geleden weg uit een jeugdinstelling in Den Haag. Ook van zijn 51-jarige moeder is sinds die dag niets meer vernomen.

“Max is een blanke jongen van ongeveer 1.70 meter lang met stijl, halflang zwart haar en bruine ogen. Hij was op de dag dat hij wegliep gekleed in een donkere jas met een zwarte muts en liep op Nike-schoenen”, aldus de politie. Mensen die meer weten over de verblijfplaats van Max en/of zijn moeder worden verzocht om contact op te nemen met de politie.

Facebook
Op de Facebook-pagina van Max schrijft een familielid enkele maanden geleden nog een lief berichtje aan de vermiste jongen. “Mi sobrino tan guapo”, zo staat er. Een Spaanstalige tekst. Zijn er Zuid-Europese familiebanden? En bevindt het tweetal zich momenteel in het buitenland?

Impulsieve vlucht
Opmerkelijk genoeg is er op de website van de politie alleen een foto en signalement van Max gepubliceerd en niet van zijn moeder. Ik ga overigens niet direct uit van kwade bedoelingen. Misschien wilde de moeder van Max haar zoon helemaal niet in een jeugdinstelling hebben, maar gewoon bij haar thuis. Zo’n strijd kan soms uitmonden in onverwachte, impulsieve acties, zoals een vlucht.

Waterveiligheid in Den Haag wordt kritiek

Den Haag houdt geen droge voeten als de politiek niet onmiddellijk werk maakt van een plan voor de Nederlandse dijken en waterwerken, dat vertelde ir. Ron van Megen, voorzitter van de Algemene Waterschapspartij (AWP) in Dossier Mastenbroek op Den Haag FM. Den Haag staat nog steeds in sluimerstand, waar het om onze waterveiligheid gaat!

De AWP ondersteunt het net verschenen rapport waarin waterbouwkundigen oproepen om tot een masterplan waterveiligheid te komen. “Tot op heden heeft Den Haag de consequenties van de versnelde zeespiegelstijging nauwelijks bekeken. Dat is onverantwoord. De tijd dringt. We stevenen af op calamiteiten.”

“Het meest urgent is de vervanging van de Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg bij Rotterdam”, waarschuwt Van Megen. De AWP onderschrijft daarmee één van de conclusies uit het net verschenen rapport Masterplan Maatregelen Zeespiegelstijging van dr. ir. G.E. (Gerd) Kamerling (e.a.). Daarin wordt met klem aangedrongen op vervanging van de Maeslantkering door een sluizencomplex. Die klus moet volgens de waterbouwkundigen voor 2050 geklaard zijn.

Het plan van de overheid om de Maeslantkering pas in 2070 te vervangen, baart de AWP dan ook grote zorgen. “Dat is te laat”, zegt Van Megen. “Zelfs als we uitgaan van de meest conservatieve voorspellingen, ontstaat er in 2050 al een onaanvaardbaar veiligheidsrisico. Maar de prognoses laten zien dat we na 2050 ernstig rekening moeten houden met een versnelde zeespiegelstijging. Volgens de jongste inzichten is in 2070 de zeespiegel met een meter gestegen. Wachten tot 2070 is dus echt vragen om problemen.”

De AWP maakt zich ernstige zorgen over de afwachtende houding van Den Haag als het gaat over waterveiligheid. “We zien dat enkele beleidsmakers in Den Haag inmiddels wel doordrongen lijken van de urgentie van daadkrachtig overheidsingrijpen op het thema wateroverlast. Maar dat dit onderwerp onlosmakelijk is verbonden met het thema waterveiligheid is nog niet tot Den Haag doorgedrongen”, zegt AWP-vicevoorzitter Hans Middendorp. Hij heeft het daarbij over het Deltaplan Ruimtelijke Adaptatie dat in 2017 is uitgekomen. “Daarin wordt gesteld dat wateroverlast door neerslag en droogte niet meer helemaal is te voorkomen. We moeten er mee leren leven. Zo’n indringende conclusie moet de politiek toch ook aan het denken zetten over waterveiligheid, zou je denken.”

De klimaatverandering stelt waterbouwkundigen in Nederland voor complexe problemen. Enerzijds moeten ze rekening houden met natte perioden waarin de rivieren extreem veel water moeten afvoeren. Anderzijds moeten ze ook anticiperen op langdurige, extreem droge perioden waarin zeewater tot ver in de rivierdelta’s dreigt op te trekken.

De AWP pleit voor een breed onafhankelijk onderzoek met op korte termijn een Masterplan Waterveiligheid als resultaat. “De deskundigen die tekenen voor het zojuist uitgekomen rapport pleiten ervoor om robuuste plannen te ontwikkelen die het land zelfs onder de meest extreme omstandigheden waterveiligheid bieden”, legt Van Megen uit. “Dat spreekt ons aan. Eigenlijk willen we dat er, bij het afwegen van alle mogelijke oplossingen, rekening wordt gehouden met een zeespiegelstijging van twee tot drie meter in het jaar 2100. Helaas is dat, volgens de jongste inzichten van Deltares en het KNMI inmiddels een reële inschatting. Lager inzetten zou onverstandig zijn.”

Tegelijkertijd is de AWP zich ervan bewust dat de plannen om Nederland te beschermen tegen de gevolgen van de zeespiegelstijging ingrijpende sociale, economische en planologische consequenties met zich meebrengen. “Het zijn grote en ingewikkelde plannen. Zowel de besluitvorming als de implementatie van een nieuw Masterplan Waterveiligheid vergen veel tijd. Het is nog maar de vraag of die tijd ons nog gegund is”, zegt Van Megen.

De AWP gaat in maart van dit jaar de verkiezingen in met de slogan “AWP, niet politiek wel deskundig”. In het verkiezingsprogramma zijn vijf landelijke speerpunten opgenomen waarin het omgaan met de gevolgen van klimaatverandering centraal staat.

Moet burgemeester Pauline Krikke opstappen?

Moet burgemeester Pauline Krikke opstappen? Het antwoord daarop is ja. Is dit terecht: nee.

De positie van burgemeester Pauline Krikke van Den Haag lijkt onhoudbaar geworden. De 57-jarige VVD-politica ligt onder vuur vanwege haar handelen rondom de jaarwisseling.

De casus is bekend: het vreugdevuur op het strand van Scheveningen leidde tot zogenoemde vuurtornado’s en een enorme vonkenregen boven de wijk. Er ontstond een zeer gevaarlijke situatie. Bezoekers, huizenbezitters en ondernemers zijn door het oog van de naald gekropen en het is een wonder dat er niemand ernstig gewond is geraakt.

Feit is dat de traditionele brandstapel met pallets hoger is geweest dan de afspraak was. Dat staat buiten kijf. De burgemeester was hier vooraf van op de hoogte, maar heeft besloten om het vuur toch te laten ontsteken. Dat maakt haar (politiek) verantwoordelijk voor de gevolgen. Deze gevolgen zijn achteraf materieel en immaterieel dusdanig, dat slechts het nemen van haar verantwoordelijkheid nog rest. Er zijn burgemeesters voor minder afgetreden.

Daarnaast lijkt ook het vertrouwen vanuit de politie en brandweer verdwenen in de burgemeester. Een cruciale basis voor samenwerking in de Haagse driehoek: gemeente, politie en het Openbaar Ministerie. Volgens betrokken politie- en brandweermensen was het namelijk van meet af aan onduidelijk wat de rolverdeling was op het gebied van handhaving. Door brandweer en agenten gemelde risico’s werden onvoldoende gehoord. “Toen zichtbaar werd dat de stapels te hoog werden liet de burgemeester weten dat er alles aan gedaan moest worden om het vreugdevuur door te laten gaan”, zeggen politie- en brandweermensen op basis van anonimiteit.

Inmiddels is ook duidelijk geworden dat de bouwers geen vergunning hadden, maar de gemeente klaarblijkelijk een convenant voldoende heeft gevonden.

Primair liggen oorzaak en gevolg natuurlijk niet bij de burgemeester en dat maakt een mogelijk vertrek zuur. De bouwers dragen immers de verantwoordelijkheid voor de hoogte van de stapel. Afspraken over de hoogte zijn met voeten getreden.

Mocht de burgemeester besluiten om haar conclusies te trekken, dan verwacht ik dat dit aan het begin van de eerst volgende raadsvergadering zal plaatsvinden. De mogelijkheid bestaat ook dat Krikke staat voor haar zaak en zal doorvechten in een naar verwachting fel debat. Ook kan het zijn dat ze het onderzoek wil afwachten. De vraag is of het vertrouwen daarna ooit weer hersteld kan worden. Ik verwacht van niet. Deze vlek wordt alleen maar groter.

Ik heb bij een bekende lokale politica nog even nagevraagd of het eventueel opstappen van Krikke ook gevolgen heeft voor de rest van het Haagse college. Dit is formeel niet het geval. De wethouders blijven in het zadel zitten. Wel zal er door de Commissaris van de Koning (CvdK) een tijdelijke burgemeester worden aangesteld.

Martijn Mastenbroek

Wat is er gebeurd met Michiel Gijzemijter?

De uitgebrande garagebox aan de Burgemeester Keijzerlaan. (foto: Regio 15)

Vrijdag 28 december 2018 was het precies tien jaar geleden dat het stoffelijk overschot van de destijds 20-jarige Michiel Gijzemijter, onder uiterst verdachte omstandigheden, werd gevonden in een garagebox aan de Burgemeester Keijzerlaan in Leidschendam. De familie van Michiel hoopt dat na zoveel jaren iemand alsnog durft te vertellen wat er is gebeurd. Onlangs deed zijn zus Esther Gijzemijter op Den Haag FM haar verhaal.

Michiel was die bewuste avond op stap geweest bij jongerencentrum Dormibella aan de Koningin Julianaweg in Leidschendam. Het was een gezellig avondje, Michiel was nog goed aanspreekbaar en er was geen enkel incident voorgevallen in de voormalige jongerensoos. Hij reed rond kwart over drie op zijn mountainbike naar huis, maar kwam nooit aan. Rond half vijf in ochtend werd het ontzielde lichaam van Michiel gevonden in de uitgebrande garagebox. De jonge Leidschendammer is vrijwel zeker gestikt in de rook. Het is nooit duidelijk geworden wat er die nacht precies is voorgevallen. De familie doet daarom een ultieme poging de waarheid te achterhalen.

Slimme knul
Gijzemijter werkte ten tijde van zijn overlijden bij de Jumbo in Leidsenhage, maar was ook brandweerman in opleiding, vertelde zijn zus Esther tijdens het radio-interview op Den Haag FM. “Het was een hele slimme knul. Hij had zijn leven goed op de rit en was een trotse oom. Je kon altijd op hem rekenen. Op zijn uitvaart waren dan ook meer dan 600 mensen. Dan heb je iets goeds gedaan in het leven.” Esther kan zich de fatale nacht nog goed herinneren. Ze zag een berichtje over de brand en de vondst van een lichaam voorbij komen op de website Regio 15 en zei nog hardop: “Je zal het bericht maar thuiskrijgen.” In de loop van de dag werd duidelijk dat het slachtoffer haar broer was. De familie heeft het tien jaar later nog steeds ontzettend moeilijk met het gemis van Michiel.

Het viel Esther toentertijd meteen op dat de Burgemeester Keijzerlaan helemaal geen logische route is geweest van Dormibella naar het ouderlijk huis van haar broer. Ze heeft dan ook geen idee wat Michiel daar in de omgeving heeft uitgespookt of wie hij mogelijk is tegengekomen. De politie heeft tien jaar geleden weinig onderzoek gedaan in de zaak. “Ze hadden min of meer de conclusie getrokken dat hij de garagedeur op een kier heeft zien staan en poolshoogte is gaan nemen. Hoogstwaarschijnlijk is toen de deur achter hem dichtgewaaid. Het was die nacht erg koud en daarom heeft hij een vuurtje gemaakt.” Deze lezing is totaal ongeloofwaardig, vindt Esther.

Second opinion
Ook uit een second opinion door een ander politiekorps en een ColdCase-team van de Telegraaf bleek al snel dat deze conclusie nergens op gebaseerd is. Na het ColdCase-onderzoek in 2012 staat er in het politiedossier van Michiel nu een ‘onnatuurlijke dood onder verdachte omstandigheden’ opgetekend. Michiel had niets te zoeken op de Burgemeester Keijzerlaan en was nota bene een brandweerman in opleiding. Esther: “Dan maak je geen vuurtje in een afgesloten garagebox. Daarnaast had Michiel een hoofdwond en stond zijn fiets flink beschadigd zo’n 75 meter verderop geparkeerd. Hij was altijd enorm zuinig op zijn fiets”, weet ze nog. “Daarnaast was de deur met een simpele ruk aan een kabel gewoon te openen. Dat had hij ook kunnen zien met het licht van zijn aansteker.”

De familie vermoedt dat er is geprobeerd om sporen van een misdrijf of een ongeval uit te wissen. Er moeten mensen zijn die meer weten over de dood van Michiel of die bewuste nacht iets hebben gezien. “Wij hopen dat iemand gewetenswroeging heeft of nu wel durft te vertellen wat er is voorgevallen. Alleen dan kunnen we dit een beetje afsluiten”, zegt Ed Gijzemijter, de vader van Michiel.

Tips
Er is een speciaal e-mailadres aangemaakt om vertrouwelijk tips naar de familie te sturen: michielgijzemijter@gmail.com. Anoniem een tip doorgeven is ook mogelijk via 0800-7000 of bel met de politie in Leidschendam-Voorburg via 0900-8844.

Het volledige radio-interview op Den Haag FM met Esther Gijzemijter is hieronder te beluisteren.

Kaarsje voor Nicky Verstappen en gesigneerd boek van Simon Vuyk

Van mijn kerstvrouw kreeg ik het boek ‘De mysterieuze dood van Nicky Verstappen’ van criminoloog en misdaadauteur Simon Vuyk.

Samen met Nickys ouders werkte Vuyk een jaar lang in alle stilte aan een boek over de mysterieuze dood van hun zoon. Tot mijn grote verrassing kreeg ik nog een gesigneerd exemplaar ook! Het boek is hier te bestellen!

Van het geschreven woord naar de MAX-documentaire: ‘Een kaarsje voor Nicky Verstappen’. Berthie, Peetje en Femke Verstappen blikken terug op het drama dat hun levens compleet verwoestte. Openhartiger dan ooit vertellen zij over het verdriet en het gemis van Nicky en de onvoorwaardelijke liefde voor elkaar, waardoor zij de tragedie konden overleven. Zij doen dit samen met Peter R. de Vries, de misdaadverslaggever die hun vriend en steunpilaar werd. Ook hij laat zich van een persoonlijke kant zien.

Bekijk de uitzending hier terug!

Jos Brech spreekt: The Confession Tapes

Woensdag 12 december 2018 stond Jos Brech (56) voor de rechter in Limburg. Hij ontkende stellig ook maar iets te maken te hebben met de ontvoering, het misbruik en de dood van Nicky Verstappen.

Wel bekende Brech tegenover de rechter het bezit en bekijken van kinderporno. Beelden van deze bekentenis zijn schaars of vrijwel niet te vinden op internet. Voor de volledigheid heb ik zowel de beelden van de ontkenning als de bekentenis veiliggesteld. Bekijk hieronder de opnames terug.

Onsmakelijk account @NickyVerstappen: Twitter grijpt niet in na massaal protest

Het account drijft op een misselijkmakende manier de spot met Nicky.

Al drie dagen rapporteren tientallen gebruikers het Twitteraccount @NickyVerstappen. De beheerder van het account doet zich voor als de overleden jongen en plaatst foto’s op het kanaal.

Ondanks het massaal rapporteren van het social media-kanaal en het verzoek aan Twitter – zelfs volledig in het Engels opgesteld – om dit zeer kwetsende, smakeloze account te sluiten, geeft het bedrijf geen enkel gehoor. Hoe kan dit? Vragen mensen zich terecht in allerlei comments af. De foto die wordt gebruikt is afkomstig van de website van een school in Voorhout, zo geeft ‘Google Image Search’ aan.

Update 20-12-2018, 13.12 uur
Na drie dagen is het account eindelijk ‘opgeschort’.

De 11-jarige Nicky Verstappen verdween in 1998 tijdens een jeugdkamp in Brunssum. Na een dag werd hij dood gevonden. Na 20 jaar is er nu een verdachte in beeld: de 56-jarige Jos Brech.

De Purmerendse kindermoorden

Kippenvel of misschien zijn koude rillingen betere woorden. Vanavond heb ik de aflevering van Peter R. de Vries over de Purmerendse kindermoorden nog eens teruggekeken. Het doet mij denken aan The Confession Tapes op Netflix waarin ogenschijnlijk volledig onschuldige mensen de meest bizarre moordzaken bekennen. In veel gevallen werd de druk van de recherche ze simpelweg te veel en bekende zelfs een enkeling de moord op hun eigen kinderen. De vraag blijft knagen: spraken ze de waarheid of was er sprake van ongeoorloofde druk?

Kim V. is in 2006 hoofdverdachte in de zaak die bekend staat als de Purmerendse kindermoorden. Toch was er in die zaak meer bewijs dan slechts haar bediscussieerde verklaring. Haar joggingbroek zat onder de bloedspatten en tot tweemaal toe bekende zij dat ze, met 87 messteken, dochtertje Romy (anderhalf jaar) en zoontje Daniël (zes maanden) in hun bedjes had gedood.

Bestaat Bennie of Benny echt of was het een hersenspinsel van Kim?

Ze werd destijds vrijgesproken, omdat de bekentenis onder druk zou zijn afgelegd. De recherche zou tegen Kim hebben gezegd dat ze alleen afscheid mocht nemen van haar kinderen, als ze moorden zou bekennen. In alle andere verhoren wees Kim met een vinger naar ene “Bennie” of “Benny” als dader, die overigens nooit is gevonden. Het OM had 8 jaar en TBS geëist, maar ze ging vrijuit.

“De politie heeft de verdachte op 22 juni 2006 met feiten geconfronteerd die nog niet vast stonden dan wel onjuist waren, de politie heeft nagelaten de verdachte de cautie te geven voordat aan haar op die dag vragen zijn gesteld en het gesprek met de vrouw in de auto is onvolledig, en dus onzorgvuldig in het proces-verbaal vastgelegd. Verdachte heeft deze dag onder zoveel druk gestaan dat niet gezegd kan worden dat zij haar bekentenis in vrijheid heeft afgelegd. Deze verklaring is aldus onrechtmatig verkregen en kan niet tot bewijs dienen.”

– Uitspraak november 2007

Wat in de uitzending van destijds nog niet bekend was en ik vandaag op internet in een naslagwerk trof, is dat Kim in februari 2010 in hoger beroep alsnog is veroordeeld voor de moord op haar twee kinderen. Het gerechtshof in Amsterdam veroordeelde haar tot vier jaar gevangenisstraf en TBS. Tot op de dag van vandaag ontkent ze. De gevangenisstraf zal er ongetwijfeld inmiddels opzitten. En de TBS?

Bekijk hieronder de reportage van Peter R. de Vries. De documentaire van 2Doc is ook een aanrader. Deze staat hier!

%d bloggers liken dit: