Categorie archief: Nieuws

Het ongelijk van Arjen Fortuin

Het artikel in de NRC van 15 april 2019.

Een week geleden schreef NRC-journalist Arjen Fortuin een artikel over de uitzending van Medialogica, waarin de rol van de media in de zaak Nicky Verstappen onder de loep werd genomen.

Fortuin kopt: “Het ongelijk van Peter R. de Vries.” Hij vindt het opmerkelijk dat Peter R. geen ‘spijt’ heeft van het feit dat hij zijn pijlen destijds volledig had gericht op het dorpje Heibloem. In het Limburgse gehucht woonde de leiding van het fatale zomerkamp waar Nicky mee op pad was geweest. Fortuin vindt dat met de aanhouding van Jos B. is bewezen dat Peter R. de Vries ongelijk heeft gehad.

De Vries had toentertijd zeer goede redenen om met name de kampoudste aan de tand te voelen. Het ging om een man met een aanzienlijk zedenverleden. Daarnaast vertoonde de verdachte in de dagen na de moord zeer afwijkend gedrag. Sterker nog, een groot deel van de organisatoren had een zeer bedenkelijke reputatie. Dat wordt in het artikel helemaal niet gemeld.

“Allemaal flauwekul, weten we nu. Verdachte Jos B. was toevallig in de buurt. Maar oud ongelijk bekennen blijkt geen talent van De Vries. Spijt heeft hij niet”, schrijft Fortuin.

Flauwekul? Het is zeer aannemelijk dat er een connectie is geweest tussen de kampleiding en B. Waar haalt Fortuin de wijsheid vandaan dat B. toevallig in de buurt is geweest? Dat is een aanname die nog op geen enkele manier hard te maken is. B. kan net zo goed op uitnodiging van een van de kampleiders zijn afgereisd naar het kampement. Of later ingeschakeld om het lichaam van Nicky weg te werken. De moordenaar van Nicky kan nog steeds uit Heibloem komen!

Uit alles blijkt dat Fortuin niet alleen de feiten in deze zaak niet kent, maar bovenal geen fan van Peter R. de Vries is. “Zo kwam langs hoe een journalist met valse beschuldigingen een dorp ontwrichtte”, tekent hij op. De irritatie aan het adres van de misdaadverslaggever druipt er vanaf.

Waar was de jonge journalist Fortuin in 1998 zelf als eerst poolshoogte gaan nemen in deze zaak? Hij was vrijwel zeker in Heibloem beland. De Vries hoeft werkelijk nergens spijt van te hebben. Hij verdient een complete NRC-bijlage gewijd aan zijn tomeloze inzet om de moord op een kind op te lossen. Misschien iets voor Fortuin? Dan kan hij meteen van Peter R. horen waarom een vergrootglas boven Heibloem zeer aannemelijk was en… is!

Krokodillentranen bij L1 en dagblad De Limburger na ‘onthulling’ Medialogica in zaak Nicky Verstapppen

De DNA-match met Brech werd enige dagen onder de pet gehouden.

‘Politie en OM misleidden media in zaak Nicky Verstappen’, zo luidt de kop op de website (1limburg.nl) van regionale nieuwszender L1. Het staat tussen aanhalingstekens, dat dan weer wel. Het wordt niet duidelijk van wie dit statement komt. Ik vermoed dat het slaat op de bevindingen van het tv-programma Medialogica, maar het kan ook zomaar de mening van de redactie zijn. De interpretatie van aanhalingstekens kan overigens van alles zijn (onzetaal.nl). Maar dat terzijde.

Terug naar het bericht. Wat is er aan de hand? “L1 en dagblad De Limburger zijn voor de gek gehouden door politie en justitie in de zaak Nicky Verstappen. Dat blijkt uit een reportage van het programma Medialogica”, zo valt er te lezen. De Limburgse regionale omroep heeft dit dus kennelijk niet zelf ontdekt, maar werd hierop geattendeerd door de de makers van Medialogica. Dat is op zijn zachts gezegd al opmerkelijk, want met het uitstippelen van de tijdlijn in deze zaak, had men zelf ook achteraf kunnen constateren dat er iets niet klopte.

In het kort: de redactie van L1 en De Limburger kreeg op een gegeven moment van de politie en het Openbaar Ministerie te horen dat er nog geen DNA-match was in de zaak Nicky Verstappen. Er moesten zelfs nog zo’n 3000 mannen worden opgeroepen voor het grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek. Nog diezelfde avond klonk deze oproep op tv. In werkelijkheid had de politie al dagen een zogenoemde één op één match met de destijds voortvluchtige Jos Brech. Er werd dus min of meer een rookgordijn opgeworpen om geen argwaan te wekken bij Brech. Achter de schermen was een klopjacht op gang gezet.

Een rookgordijn via de media dus. En bovenal zonder medeweten van de redacteuren. “We zijn toen enorm voor de gek gehouden”, zegt L1-verslaggever Jos van den Broek in het programma Medialogica dat zondag om 21:15 uur op NPO 2 wordt uitgezonden.

Er spelen in deze kwestie een paar dingen. Ik zal dit hieronder uiteenzetten en voorzien van commentaar.

  • De politie heeft bewust foutieve informatie verstrekt aan journalisten. 

Nee, de politie heeft alleen verzwegen dat er een match was. Het onderzoeks- en opsporingsbelang was op dat moment groter. Het was en is daarnaast nog helemaal niet duidelijk of Brech alleen heeft gehandeld. De keuze om, ondanks de match, toch door te gaan met het verkrijgen van DNA, kan ook zijn geweest om nog meer informatie boven water te halen. Sterker nog, er is pas vrij recent besloten om geen verder DNA-onderzoek meer te doen, iets dat ik overigens betreur. Niet op de laatste plaats, omdat er in de buurt van de vindplek DNA-sporen zijn gevonden die niet van Brech zijn. 

  • Is dit een uniek geval?

Als je Medialogica en de betrokken mediakanalen moet geloven is er een sprake van een gotspe en een enorm journalistiek incident. Welnee! In beginsel moeten journalisten natuurlijk altijd kunnen vertrouwen op informatie van de politie. De praktijk is echter anders. Dat weten L1 en dagblad De Limburger ook. Er wordt door medewerkers van de afdeling communicatie altijd afgewogen wat er wel of niet naar buiten wordt gebracht. Het is een spelletje van veelal geven en nemen. ‘Houd jij dit nog even onder de pet, dan hebben wij deze primeur voor je’. Als je meebeweegt met de politie, krijg je veel meer los dan critici. Dat is dagelijkse kost. Zo werkt dat nu eenmaal.

  • Dagelijkse kost?

Ja hoor, het gaat zelfs nog veel verder. Er liggen heuse contractafspraken(!) met regionale zenders voor opsporingsprogramma’s, waarin exclusief opsporingsbeelden en informatie worden gedeeld, die bijvoorbeeld lokale kranten niet krijgen. Er wordt vaak bewust informatie achtergehouden in deze televisie-items, soms ook zonder medeweten van de makers. Regelmatig is een verdachte allang in beeld en wordt de uitzending slechts gebruikt om, zoals dat heet in recherchetermen, ‘wind te maken’. Dat houdt in dat een verdachte bijvoorbeeld onder de tap staat en men door de uitzending hoopt dat hij of zij iemand gaat bellen en details prijsgeeft. Dat gebeurt in het landelijke politieprogramma Opsporing Verzocht vrijwel altijd. Dat programma maakt bijna alleen maar ‘wind’. Soms wordt er zelfs alleen maar een signalement opgenoemd, terwijl er op het bureau van de recherche al een duidelijke foto van de dader beschikbaar is. Ik heb dat regelmatig meegemaakt!

  • Is dat erg?

De politie en de makers van dit soort opsporingsprogramma’s houden de kijkers dus eigenlijk altijd een beetje voor de gek. Is dat erg? Nee, want informatie achterhouden is niet per definitie liegen. Het opsporingsbelang staat op nummer een. Het dient een groter belang: criminelen, verkrachters en dieven van de straat plukken. 

  • Waarom is er nu zoveel commotie?

In dit geval zijn niet de kijkers, maar de journalisten zelf een keer op het verkeerde been gezet. Niet om ze een rad voor ogen te draaien, maar om de verdachte van een ontvoering, seksueel misbruik en moord te kunnen aanhouden. Een ‘leugentje’ (zo u wilt) om bestwil. De Telegraaf hield overigens ook een tijdje de verblijfplaats van Jos Brech onder de pet. Ze gaven de politie alle ruimte om hem ergens in de buurt van Barcelona aan te houden. Bij een kindermoord gelden andere spelregels. Dat snapt iedereen, alleen op de zuidelijke redacties zucht en steunt men nu. Het is bijna gênant gezien de intens treurige casus!

Er zijn duizend journalistieke- en overheidstechnische ethische discussies die aangezwengeld kunnen worden. Bijvoorbeeld de zaak van persfotograaf Joey Bremer, waarvan de telefoongegevens werden opgevraagd. Maar bij Medialogica zwaait men liever met het ethische vingertje in de zaak van een kindermoord. Een zaak waarin wat mij betreft prima buiten de ‘ongeschreven’ lijntjes gekleurd mag worden!

In een voorstukje van het programma zag ik ook dat een criticaster van het DNA-onderzoek wordt opgevoerd. Deze man heeft niet meegewerkt aan het DNA-onderzoek en krijgt ruim baan om dit toe te lichten. Want, wat gaat de politie wel niet allemaal doen met deze informatie… Zucht! Dan weet je dus al uit welke hoek de ‘wind’ waait bij deze televisiemakers. Want geen bijdrage willen leveren aan de oplossing in deze vreselijke kindermoord, die de ouders en zus van Nicky al 20 jaar sloopt, dan verdien je geen podium, maar een spreekwoordelijke draai om je oren.

Tot slot. Hoe voorkom je als journalist dat je een speelbal wordt van politie en justitie? Dat ze je ‘voor het karretje spannen’, zoals een L1-verslaggever dat noemt. Trek zoveel mogelijk je eigen plan! Want wie iets neemt, moet uiteindelijk ook geven. Zo werkt het communicatie-spelletje met de politie. Een manier van werken waar ik al enige tijd afscheid van heb genomen. Ik moet zeggen: dat lucht enorm op! Check zelf de feiten. Ga niet alleen maar af op het verhaal van de politie. Er is altijd een tactisch belang om iets of niets te delen met journalisten. Wanneer je er toch intrapt, moet je achteraf niet gaan lopen klagen!

De verzetsheld die niemand kent

Maar weinig mensen weten wie Delftenaar Frans Hofker was. Een gewone Delftenaar? Niet helemaal. Of beter gezegd: helemaal niet. Als hij 19 is, geeft hij vanuit Amsterdam een krant uit waarin hij oproept zich tegen de Duitsers te verzetten. Dat is moedig, want het is 1940 en de oorlog is net begonnen. Die krant heet Vrij Nederland. Het blad bestaat nog steeds en inspireert mensen nog steeds tot kritisch nadenken.

Frans maakt veel mee in de oorlog. Hij wordt gearresteerd en gaat naar de gevangenis. Na vier jaar dwangarbeid ontsnapt hij precies een dag voordat hij zou worden gefusilleerd. Wandelend door mijnenvelden en zwemmend over een ijskoude rivier, zoekt hij de weg terug naar Nederland. Na een zwerftocht van weken stapt hij de fietsenwerkplaats van zijn vader weer binnen. Frans Hofker overleed in het jaar 2000 op 79-jarige leeftijd.

Over de belevenissen van Frans Hofker schreef Hiram Bakker – geholpen door Frans’ dochter Karen – een boekje. Dat boekje heet ‘Frans ontsnapt’ en is geschreven voor kinderen. Het verhaal over Frans Hofker is bij uitstek actueel in de dagen rond de herdenking van de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog.

Karen was woensdag te gast in het radioprogramma Dossier Mastenbroek. Beluister hieronder het interview.

Ouders Mason in actie tegen CHD8-syndroom

Mason is pas anderhalf jaar oud, maar heeft nu al een hele medische geschiedenis achter de rug. Hij heeft het CHD8-syndroom.

Zijn ouders Elise en Wesley vinden dat er veel te weinig aandacht is voor deze zeldzame aandoening. Ze willen geld ophalen voor onderzoek. Woensdagavond werd in het radioprogramma Dossier Mastenbroek op Den Haag FM het startsein gegeven voor deze crowdfunding. Elise vertelde uitgebreid over de eerste signalen tijdens haar zwangerschap, de uiteindelijke diagnose en onzekerheid voor wat de toekomst gaat brengen. Ondanks alles blijft ze positief.

Via deze link kun je de actie financieel steunen. Het interview met Elise is hieronder te beluisteren.

Waarom zwijgt Brunssum over incident bij monument?

Een aantal weken geleden werd het monumentje voor Nicky Verstappen op de Brunssummerheide vernield. Met een zwaar voorwerp werd een deel van het monument in stukken geslagen. De dader of daders zijn nog spoorloos. De politie onderzoekt de zaak, maar waar moet je beginnen? En wat is momenteel de status van dit ‘onderzoek’?

Door het hele land trok een golf van verontwaardiging. Hoe kon iemand dit doen? De ouders van Nicky Verstappen hebben aan de gemeente Brunssum te kennen gegeven dat wat hun betreft de zuil niet meer gemaakt hoeft te worden. Ze zijn moegestreden; het is immers niet het eerste incident bij het monument dat in 2007 en 2013 ook al eens ten prooi viel aan vernielzucht.

Wat moet er nu met het monument gebeuren? Blijft het gehavend staan als symbool van waanzin, haat en onmenselijkheid? Dat kan toch ook niet? Ik vroeg het afgelopen dinsdag de gemeente Brunssum via Twitter. Een antwoord bleef uit. Waarom?

Op Twitter stelde Martijn de gemeente Brunssum de vraag wat men met het monumentje gaat doen.

Omdat er geen reactie kwam, ben ik het politieke landschap van Brunssum eens geen bekijken. Brunssum kent een gemeenteraad met 21 raadsleden uit acht politieke fracties. Een beetje partij of politicus zit tegenwoordig op Twitter, dus een dergelijk schokkend incident in een kleine gemeenschap moet daar zijn besproken. Een bericht van afkeuring. Iets. Tot mijn verbazing vond ik geen enkel bericht. En ook op mijn oproepje ‘wat de gemeenteraadsfracties vinden dat er moet gebeuren met het monument’, kwam geen enkele reactie.

Alleen het CDA in Brunssum kwam op de lijn.

CDA: Dag Martijn, niet iedereen is in de gelegenheid om snel te reageren. Maar zeg het eens?

Martijn: Ik vroeg mij af of de gemeente Brunssum het monument van Nicky gaat herstellen en mis wat activiteit n.a.v. Incident vanuit de lokale politiek. Dat vind ik opvallend. Fijn dat jullie op de lijn komen. Wat het CDA betreft: snel restaureren?

CDA: Dankjewel. Wat CDA betreft: wij laten ons geen woorden in de mond leggen. Er stond voor vanavond een cruciale raadsvergadering op de agenda die een grondige voorbereiding eiste. Dat had/heeft nu prioriteit.

Martijn: Het was meer een vraagstelling. Laat ik het anders stellen. Vind het CDA dat de gemeente Brunssum alles op alles moet zetten om het monument weer op te knappen? En maken jullie je daar dan hard voor?

CDA: Alles op z’n tijd, Martijn.

Iemand reageerde op Twitter treffend op deze conversatie: “Zeg dan inderdaad maar niets.”

Oude uitzending Peter R. de Vries over Nicky Verstappen

Op beelden uit 1999 wordt onder andere een reconstructie getoond van de vindplek.

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries heeft talloze uitzendingen gemaakt over de moord op Nicky Verstappen. Zijn toenmalige werkgever SBS6 heeft helaas weinig materiaal gedigitaliseerd. Daarnaast vond YouTube pas in 2005 zijn oorsprong.

Maar er is goed nieuws. Onlangs trof ik in de krochten van het internet oude VHS-opnames van de uitzending over Nicky Verstappen uit 1999. Een aflevering die naar verwachting door veel mensen maar wat graag wordt teruggekeken. Hoe zat het ook al weer allemaal precies?

Er wordt onder andere een bezoek gebracht aan de kampoudste die destijds zeer vreemd gedrag heeft vertoond en nota bene veroordeeld was voor ontucht met kinderen. Er wordt in de uitzending ook een reconstructie getoond hoe Nicky precies is aangetroffen. Sommige details zijn in de vergetelheid geraakt, zoals het gegeven dat er een haar is gevonden bij het lichaam. En waarom maakte de kampoudste in de ochtend van de vermissing zijn tent grondig schoon?

Kortom een zeer interessante uitzending. Het roept overigens (met de wijsheid van nu) nog meer de vraag op: wat is toentertijd de connectie geweest tussen de kampoudste en Jos Brech? Klik hieronder om de ‘verloren’ video te bekijken.

Gemeente Brunssum: laat deze idioot niet winnen!

Het monument voor Nicky Verstappen op de Brunssumerheide is weer vernield. Er zijn stukken steen uitgeslagen die als stille getuigen bij het monument op de grond liggen.

Voor Berthie en Peter Verstappen hoeft het monument voor hun zoon niet opnieuw gemaakt te worden: “Het heeft geen zin. Er zat nu al een laag op als extra versteviging, maar als je iets wilt vernielen, krijg je het altijd wel kapot”, zegt een woordvoerder van de familie.

Dan breekt je hart toch. Het hoeft niet meer… Deze mensen zijn moegestreden. Moegestreden tegen pedofiel Jos Brech die nog steeds niets wil zeggen over de fatale nacht waarop Nicky verdween, terwijl de onderbroek van Nicky onder zijn DNA zat! Moegestreden door het dorp Heibloem dat ze letterlijk het dorp heeft uitgekeken en deze week moegestreden tegen de waanzin van een idioot met een hamer.

Toch hoop ik dat de gemeente Brunssum (eigenaar van de zuil) deze idioot niet laat winnen. Al moet het monument nog duizend keer worden opgebouwd! Ik weet zeker dat er in no-time een crowfunding op poten staat, om – indien nodig – de restauratiekosten te dekken.

Uitzending Peter R. de Vries over Wilma Bres weer online: 10.000 euro beloning

De laatste uitzending van het tv-programma ‘Peter R. de Vries, misdaadverslaggever’ over de moord op Wilma Bres, is weer op internet te vinden. Bekijk de aflevering hieronder terug.

De 32-jarige Wilma Bres fietste in de nacht van zaterdag 15 juli op zondag 16 juli 1989 na een musicaluitvoering in het Agnetapark in Delft naar haar huis aan de Kloosterkade in Delft. Rond 03.00 uur die nacht werd haar lichaam gevonden in de Muyskenlaan in Delft. Zij was een aantal keer met een mes gestoken en daaraan overleden. Er is een beloning van 10.000 euro uitgeloofd voor de tip die leidt tot de oplossing van deze zaak.

Netflix-serie The Disappearance of Madeleine McCann niet meer dan ‘Madeleine voor Dummies’

De documentaire ‘The Disappearance of Madeleine McCann’, die onlangs op Netflix is verschenen, heb ik vanzelfsprekend met veel belangstelling bekeken. Voor lezers die de veelbesproken serie nog moeten gaan kijken geldt uiteraard een spoiler-alert!

De ouders van de vermiste Britse peuter komen in achtdelige docu-reeks overigens niet voor. Ze hebben op geen enkele manier medewerking verleend aan de serie. Sterker nog, Kate en Gerry McCann hebben uit alle macht geprobeerd om de productie en uitzending tegen te houden. Ze vinden dat het huidige onderzoek naar de vermissing van hun dochter zelfs in gevaar komt door de Netflix-serie. De televisiemakers hebben uiteindelijk archiefmateriaal en oude interviews in de productie verwerkt, om zo de McCann’s tegen wil en dank alsnog een centrale rol te geven.

De documentaire heeft naar verluidt zo’n 23 miljoen gekost. Ik zie het er helaas niet aan af. Er komen slechts enkele onbelangrijke betrokkenen aan het woord. Tot mijn grote verbazing zag ik dat snijshots (een kort beeldfragment dat gebruikt wordt in een videomontage om het beeld levendig te houden) soms wel tot drie keer opnieuw worden ingezet gedurende de serie. Dat is voor een miljoenenproductie echt een gotspe. De graphics die worden gebruikt om de looproute van de ouders van en naar het appartement te verduidelijken, zijn onduidelijk en komen zo snel voorbij dat de kijkers amper een goede indruk krijgen van de locatie waar zich alles heeft afgespeeld.

Voor mensen die de zaak niet goed kennen is de serie toch een aanrader. Je krijgt een redelijk beeld van de vermissing, maar het is met alle respect niet meer dan ‘Madeleine McCann voor Dummies’. Er komen geen nieuwe feiten of omstandigheden naar voren.

Wat zien we wel? Het is een verzameling van missers, justitiële blunders en de jacht op verkeerde verdachten. Enkele voormalige verdachten komen aan het woord. Meer vulling dan relevant. Ze zijn immers helemaal geen verdachte meer. Ze hebben het programma slechts aangegrepen om dit nog eens te benadrukken. Het is erg treurig om te zien dat de ouders van Madeleine zich in het verleden hebben vastgeklampt aan cowboy-achtige amateur speurneuzen en een miljonair die samen met zijn zoon zelfstandig op pad ging om de zaak eens even op te lossen. Natuurlijk met onderaan de streep nul resultaat.

Deze serie was net zoals ‘StairCase’, ‘Amanda Knox’ en ‘Making a Murderer’ (alledrie uitstekende Netflix-series) een uitgelezen kans geweest om de feiten en omstandigheden eens goed in beeld te brengen, maar kennelijk moet er een breed publiek worden aangesproken. Moet er makkelijke televisie worden gemaakt en de kijker vooral in twijfel worden achtergelaten. Wat dat betreft hebben de ouders van Madeleine deze serie goed ingeschat: de documentaire draagt op geen enkele wijze bij aan een oplossing in de zaak.

23 miljoen voor wat research, het inhuren van een cameraploeg en montagetafel, een paar interviews op locatie en wat vliegreisjes naar Engeland en Portugal… Broddelwerk, maar bovenal een gemiste kans!

‘Ontvoerder woont op steenworp afstand van appartement waar Madeleine verdween’

In Londen doet New Scotland Yard momenteel een ultieme poging om de zaak Madeleine McCann op te lossen. Misdaadblogger Martijn Mastenbroek (foto) deed zelf onderzoek. Hij bezocht Praia da Luz – de plek waar ‘Maddie’ verdween – en komt met een eigen hypothese over wat er is gebeurd met de peuter.

Mijn zoektocht naar de waarheid in de zaak Madeleine McCann begon al meteen in mei 2007. De maand waarin de meest spraakmakende vermissingszaak ooit het nieuws domineerde. In de daaropvolgende jaren heb ik vrijwel alles gelezen wat er beschikbaar en openbaar is over de zaak. En dat is heel veel, want alle politiedossiers staan online. Ik bezocht in 2017 zelf het plaatsje Praia da Luz aan de Portugese Algarve, de plek waar ‘Maddie’ destijds verdween.

Even werd ik aan het twijfelen gebracht toen de Portugese (ex-)onderzoeksleider Gonçalo Amaral de ouders Kate en Gerry McCann verantwoordelijk hield voor de dood en verdwijning van hun dochter. Ze kregen de status ‘arguidos’, ofwel verdachte. Maar met gezond verstand en bovenal kennis van de locatie, feiten en politiedossiers, kun je maar tot een conclusie komen: het is uitgesloten dat de ouders ook maar iets te maken hebben met de verdwijning van hun dochter. Verdriet kun je spelen, maar een dergelijk scenario past simpelweg niet in de tijdlijn en omstandigheden. Daarnaast heb ik de rotsvaste overtuiging dat je niet twaalf jaar alles op alles zet om je kind te vinden, terwijl je zelf de hand hebt gehad in de verdwijning. Dan zijn er nog de zogenoemde getrainde ‘snifferdogs’, getraind op lijk- en bloedlucht. Ze sloegen inderdaad aan op cruciale plekken en voerde de verdachtmaking naar de ouders, maar daar kom ik later in mijn definitieve hypothese op terug. Daar is een verklaring voor.

In 2017 bezocht Martijn Praia da Luz. Kon de dader hem daar voor het appartement zien staan? In een nieuwe hypothese is dat goed mogelijk. De dader woont volgens de misdaadblogger in de buurt en had zicht op het vakantieresort waar de McCann’s verbleven.

Van een bezoek aan het vakantieresort in Portugal in 2017, tot een moment van overpeinzing zo’n 2415 kilometer verderop in 2019: het hoofdkantoor van New Scotland Yard. De Britse speurneuzen hebben tot 2020 de zaak in onderzoek. Het enige obstakel op dit moment is budget. Vrijwel elk jaar wordt er om meer geld gevraagd bij de politiebazen. Toen ik afgelopen weekend in Londen was, kon ik het niet laten om even bij het meest toonaangevende recherchebureau ter wereld een kijkje te nemen. Alle hysterische theorieën en ongefundeerde verdachtmakingen zijn ook bij New Scotland Yard over boord gegooid. De zaak wordt weer met een frisse blik bekeken. Er wordt zelfs niet uitgesloten dat Madeleine levend wordt teruggevonden. En ja, dit is heel goed mogelijk. Er zijn tientallen voorbeelden van kinderen, die soms na tien jaar of langer wisten te ontsnappen aan hun belager.

Wat is er gebeurd op 3 mei 2007?

Op voorhand wil ik zeggen dat het een hypothese betreft. Niet de absolute waarheid. Persoonlijk ben ik er wel van overtuigd dat het volgende verhaal de sleutel is tot een oplossing in deze zaak. Een theorie die ik min of meer al na mijn bezoek in 2017 in een veelbeluisterde podcast heb verwerkt. In het volgende relaas ga ik meer in op de locatiedetails en waarom ik tot mijn conclusie ben gekomen.

Allereerst: wat is er absoluut niet gebeurd en waarom niet? In deze theorie neem ik scenario’s over medeplichtigheid van de ouders niet mee, omdat dit simpelweg verloren tijd is. De ouders zijn volledig onschuldig. Je kunt ze hooguit verwijten dat ze op enige afstand hebben gedineerd, terwijl hun kinderen alleen waren. Dat is iets waar de ouders al 12 jaar mee moeten leven. Vreselijk genoeg.

Officiële politiefoto van het bed van Madeleine McCann.

Een theorie die niet geloofwaardig is: Madeleine is wakker geworden en ging opzoek naar haar ouders. De peuter moet dan via de schuifdeuren aan de achterkant van het appartement naar buiten zijn gegaan, de straat op zijn gelopen en in verkeerde handen zijn gevallen. Deze kans is zeer klein. Een andere mogelijkheid die wordt geopperd door voormalig onderzoekers, is dat het meisje eveneens opzoek is gegaan naar haar ouders, is aangereden door een (mogelijk dronken) automobilist en deze het meisje heeft meegenomen om zijn ongeluk te verdoezelen. Als je al een ongeluk wilt maskeren, dan maak je je snel uit de voeten en neemt al helemaal geen dood of gewond kind mee! De optie van een inbraak staat ook nog open, maar waarom zou je totaal geen waardevolle spullen meenemen bij een spontane inbraak, maar wel een kind? Naar het rijk der fabelen deze theorie!

Het raam waar de dader door naar buiten is gegaan. Hij had voorkennis en wist dat een vlucht via de achteringang (de schuifdeuren die ook door de ouders werden gebruikt) te riskant zou zijn. Hij kwam daar alleen naar binnen.

Ik ga je vertellen wat er zeer waarschijnlijk wél is gebeurd. Op basis van eigen onderzoek kom ik tot de volgende conclusie.

Madeleine is de dagen voor haar vermissing opgevallen bij een lokale pedoseksueel. Iemand die mogelijkerwijs helemaal niet zo opvalt in de buurt en een tamelijk teruggetrokken leven leidt. Onopvallend. Hij raakte in de dagen voor haar vermissing geobsedeerd door het blonde meisje. Hij heeft haar dagen gadegeslagen vanuit zijn woning. Het profiel van de dader is stereotype voor dit soort ontvoerders. Hij heeft gewoon een baan, woont alleen en is in beperkte mate in staat om mee te doen in het sociale leven. Denk aan Wolfgang Přiklopil (ontvoering Natascha Kampusch) of Marc Dutroux (ontvoering en verkrachting van zes meisjes en moord op vier meisjes in België). Allebei hadden ze overigens technische beroepen. Dit geldt ook voor Josef Fritzl, de man die jaren zijn dochter in een kelder verborgen hield. Hij bouwde de kelder eigenhandig.

Ik sluit niet uit dat de man die verantwoordelijk is voor de vermissing van Madeleine ook een dergelijke technische achtergrond heeft. Mogelijk houdt hij haar verborgen in zijn eigen gebouwde kelder of andere (bouw)constructie. Hij hoeft niet per definitie een zedenverleden te hebben en rolt daarom ook niet uit de politiesystemen. De dader woont dus in Praia da Luz. Mogelijk zelfs in dezelfde straat! Maar in ieder geval met zichtpunten op het appartement (zie afbeelding onder). Dat kan niet anders. Hij heeft in de dagen vooraf precies kunnen zien met welke frequentie de ouders van Madeleine hun kinderen hebben gecheckt om vervolgens weer terug te gaan naar het tapasrestaurant. Deze observaties vonden niet plaats vanaf de openbare weg, maar vanuit een woning in de buurt! Op de openbare weg was dit zeker iemand opgevallen: het barst daar van de vakantievierders en mensen op straat. Op het moment dat de kust veilig was, is de dader via de zij-ingang naar binnengegaan en vervolgens weer via het slaapraam naar buitengegaan. Waarom hij niet via dezelfde route naar buiten is gegaan; komt omdat hij precies wist dat daar mogelijk een ouder naar binnen kon komen. Dat weet je alleen als je de boel langdurig in de gaten hebt gehouden… Juist: vanuit een woonhuis.

Ik vermoed dat hij slechts enkele tientallen meters heeft gelopen met meisje in zijn armen en zijn woning is ingegaan. Immers: niemand heeft ook maar iets gezien! Dat kan alleen wanneer je je vrijwel direct uit de voeten kunt maken en haar zo snel mogelijk weer kunt verbergen. Daarom heeft niemand iets gezien! Ja, er zijn twee verklaringen van een vriend van de McCann’s en een toerist, dat ze een man hebben zien lopen met een kind in zijn armen, maar dat is allemaal uitgezocht door New Scotland Yard: het ging niet om Madeleine. Broodje aap dus!

Het meisje is zeer nabij direct naar binnen gebracht. Dat verklaart ook waarom niemand haar meer heeft gezien. De lijklucht die de honden hebben opgemerkt wordt steevast door complotdenkers toebedeeld aan de ouders van het meisje. Ik twijfel niet aan de honden, maar wel aan de donor van deze sporen. Het was namelijk de dader die deze reuksporen heeft achtergelaten! Werkt hij soms met stoffelijke resten, in een mortuarium, begraafplaats of met slachtafval? Heeft hij in of om zijn woning misschien een eerder slachtoffer verborgen?

De dader heeft het appartement dus vanuit zijn woning in de gaten gehouden en wist precies wanneer hij moest toeslaan. Zodra de controle door een van de ouders was geweest, deze weer terugliep naar het restaurant, kon hij via diezelfde ingang naar binnen. Het hekje voor zij-ingang stap je zo overheen en de schuifpui was niet op slot! Om zeker te zijn dat hij niemand op de route terug zou tegen komen, koos hij voor de veiligste vluchtroute: het raam! Om vervolgens enkele (tientallen) meters met Madeleine zijn huis te betreden.

De dader ging via de zijkant naar binnen en vluchtte via het raam. Alleen iemand de situatie goed heeft aanschouwd komt tot deze route. Een willekeurige inbreker neemt dezelfde weg terug.

Het is goed mogelijk dat hij daar nog steeds woont. Pedoseksuelen psychopaten zijn vaak honkvast. Of ze nog leeft weet niemand, maar de sleutel ligt dichterbij dan alle complottheorieën. Dat blijkt maar weer in de zaak Nicky Verstappen. Verdachte Jos Brech kende de camping waar Nicky verdween op zijn broekzak! De oplossing ligt dichtbij. Heel dichtbij.

In deze straal moet de dader Madeleine hypothetisch verborgen houden. Het appartement is in het midden gesitueerd. De cirkel bevat alle huizen in de zichtlijn naar het appartement van de McCanns. Ligt de sleutel in deze zaak in de cirkel? De tijd zal het leren. 

 

%d bloggers liken dit: