Categorie archief: Krant

Child killer Martin Ney ‘not a Madeleine McCann suspect’

53A7B362-5657-44A2-B2E9-261E51C5CE22

Britse media melden vandaag dat seriemoordenaar Martin Ney niet de beoogde verdachte is in de zaak van Madeleine McCann. Afgelopen weekend openden de Britse kranten nog groots op de voorpagina met dit nieuws.

Er zou daadwerkelijk zicht zijn op een nieuwe verdachte, maar dit is niet Ney. Een woordvoerder van de McCanns meldt desgevraagd tegenover een grote Britse krant dat het prijsgeven van de echte naam en identiteit van de verdachte hem op de vlucht kan doen slaan.

Al met al een bizarre ontwikkeling. Maar de wending is een feit: Child killer Martin Ney ‘not a Madeleine McCann suspect’, kopt de Daily Mail maandag.

De gelijkenis met de compositietekening van een man die destijds werd gezien in de omgeving van Praia da Luz is enorm. Vandaag meldde een oud-medewerker van het resort waar ‘Maddie’ verdween, dat ze Ney zeker heeft gezien. Maar als we de autoriteiten mogen geloven, gaat het dus niet om de Duitser Ney die een levenslange gevangenisstraf uitzit voor de moord op drie kinderen.

Opvallend genoeg vindt er momenteel wel een andere klopjacht plaats op een Duitse pedofiel. In een bos bij Bielefeld werd een tas gevonden met daarin een SD-kaartje. De geheugenkaart staat vol met zelfgemaakte beelden van kindermisbruik. De dader maakte in een split second een video-opname van zichzelf. Zou dit soms de man zijn waar alle ogen eigenlijk op gericht zouden moeten zijn? De timing van de oproep en omstandigheden zijn op zijn zachts gezegd bijzonder… Ik blijf de zaak volgen!

Het ongelijk van Arjen Fortuin

Het artikel in de NRC van 15 april 2019.

Een week geleden schreef NRC-journalist Arjen Fortuin een artikel over de uitzending van Medialogica, waarin de rol van de media in de zaak Nicky Verstappen onder de loep werd genomen.

Fortuin kopt: “Het ongelijk van Peter R. de Vries.” Hij vindt het opmerkelijk dat Peter R. geen ‘spijt’ heeft van het feit dat hij zijn pijlen destijds volledig had gericht op het dorpje Heibloem. In het Limburgse gehucht woonde de leiding van het fatale zomerkamp waar Nicky mee op pad was geweest. Fortuin vindt dat met de aanhouding van Jos B. is bewezen dat Peter R. de Vries ongelijk heeft gehad.

De Vries had toentertijd zeer goede redenen om met name de kampoudste aan de tand te voelen. Het ging om een man met een aanzienlijk zedenverleden. Daarnaast vertoonde de verdachte in de dagen na de moord zeer afwijkend gedrag. Sterker nog, een groot deel van de organisatoren had een zeer bedenkelijke reputatie. Dat wordt in het artikel helemaal niet gemeld.

“Allemaal flauwekul, weten we nu. Verdachte Jos B. was toevallig in de buurt. Maar oud ongelijk bekennen blijkt geen talent van De Vries. Spijt heeft hij niet”, schrijft Fortuin.

Flauwekul? Het is zeer aannemelijk dat er een connectie is geweest tussen de kampleiding en B. Waar haalt Fortuin de wijsheid vandaan dat B. toevallig in de buurt is geweest? Dat is een aanname die nog op geen enkele manier hard te maken is. B. kan net zo goed op uitnodiging van een van de kampleiders zijn afgereisd naar het kampement. Of later ingeschakeld om het lichaam van Nicky weg te werken. De moordenaar van Nicky kan nog steeds uit Heibloem komen!

Uit alles blijkt dat Fortuin niet alleen de feiten in deze zaak niet kent, maar bovenal geen fan van Peter R. de Vries is. “Zo kwam langs hoe een journalist met valse beschuldigingen een dorp ontwrichtte”, tekent hij op. De irritatie aan het adres van de misdaadverslaggever druipt er vanaf.

Waar was de jonge journalist Fortuin in 1998 zelf als eerst poolshoogte gaan nemen in deze zaak? Hij was vrijwel zeker in Heibloem beland. De Vries hoeft werkelijk nergens spijt van te hebben. Hij verdient een complete NRC-bijlage gewijd aan zijn tomeloze inzet om de moord op een kind op te lossen. Misschien iets voor Fortuin? Dan kan hij meteen van Peter R. horen waarom een vergrootglas boven Heibloem zeer aannemelijk was en… is!

Krokodillentranen bij L1 en dagblad De Limburger na ‘onthulling’ Medialogica in zaak Nicky Verstapppen

De DNA-match met Brech werd enige dagen onder de pet gehouden.

‘Politie en OM misleidden media in zaak Nicky Verstappen’, zo luidt de kop op de website (1limburg.nl) van regionale nieuwszender L1. Het staat tussen aanhalingstekens, dat dan weer wel. Het wordt niet duidelijk van wie dit statement komt. Ik vermoed dat het slaat op de bevindingen van het tv-programma Medialogica, maar het kan ook zomaar de mening van de redactie zijn. De interpretatie van aanhalingstekens kan overigens van alles zijn (onzetaal.nl). Maar dat terzijde.

Terug naar het bericht. Wat is er aan de hand? “L1 en dagblad De Limburger zijn voor de gek gehouden door politie en justitie in de zaak Nicky Verstappen. Dat blijkt uit een reportage van het programma Medialogica”, zo valt er te lezen. De Limburgse regionale omroep heeft dit dus kennelijk niet zelf ontdekt, maar werd hierop geattendeerd door de de makers van Medialogica. Dat is op zijn zachts gezegd al opmerkelijk, want met het uitstippelen van de tijdlijn in deze zaak, had men zelf ook achteraf kunnen constateren dat er iets niet klopte.

In het kort: de redactie van L1 en De Limburger kreeg op een gegeven moment van de politie en het Openbaar Ministerie te horen dat er nog geen DNA-match was in de zaak Nicky Verstappen. Er moesten zelfs nog zo’n 3000 mannen worden opgeroepen voor het grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek. Nog diezelfde avond klonk deze oproep op tv. In werkelijkheid had de politie al dagen een zogenoemde één op één match met de destijds voortvluchtige Jos Brech. Er werd dus min of meer een rookgordijn opgeworpen om geen argwaan te wekken bij Brech. Achter de schermen was een klopjacht op gang gezet.

Een rookgordijn via de media dus. En bovenal zonder medeweten van de redacteuren. “We zijn toen enorm voor de gek gehouden”, zegt L1-verslaggever Jos van den Broek in het programma Medialogica dat zondag om 21:15 uur op NPO 2 wordt uitgezonden.

Er spelen in deze kwestie een paar dingen. Ik zal dit hieronder uiteenzetten en voorzien van commentaar.

  • De politie heeft bewust foutieve informatie verstrekt aan journalisten. 

Nee, de politie heeft alleen verzwegen dat er een match was. Het onderzoeks- en opsporingsbelang was op dat moment groter. Het was en is daarnaast nog helemaal niet duidelijk of Brech alleen heeft gehandeld. De keuze om, ondanks de match, toch door te gaan met het verkrijgen van DNA, kan ook zijn geweest om nog meer informatie boven water te halen. Sterker nog, er is pas vrij recent besloten om geen verder DNA-onderzoek meer te doen, iets dat ik overigens betreur. Niet op de laatste plaats, omdat er in de buurt van de vindplek DNA-sporen zijn gevonden die niet van Brech zijn. 

  • Is dit een uniek geval?

Als je Medialogica en de betrokken mediakanalen moet geloven is er een sprake van een gotspe en een enorm journalistiek incident. Welnee! In beginsel moeten journalisten natuurlijk altijd kunnen vertrouwen op informatie van de politie. De praktijk is echter anders. Dat weten L1 en dagblad De Limburger ook. Er wordt door medewerkers van de afdeling communicatie altijd afgewogen wat er wel of niet naar buiten wordt gebracht. Het is een spelletje van veelal geven en nemen. ‘Houd jij dit nog even onder de pet, dan hebben wij deze primeur voor je’. Als je meebeweegt met de politie, krijg je veel meer los dan critici. Dat is dagelijkse kost. Zo werkt dat nu eenmaal.

  • Dagelijkse kost?

Ja hoor, het gaat zelfs nog veel verder. Er liggen heuse contractafspraken(!) met regionale zenders voor opsporingsprogramma’s, waarin exclusief opsporingsbeelden en informatie worden gedeeld, die bijvoorbeeld lokale kranten niet krijgen. Er wordt vaak bewust informatie achtergehouden in deze televisie-items, soms ook zonder medeweten van de makers. Regelmatig is een verdachte allang in beeld en wordt de uitzending slechts gebruikt om, zoals dat heet in recherchetermen, ‘wind te maken’. Dat houdt in dat een verdachte bijvoorbeeld onder de tap staat en men door de uitzending hoopt dat hij of zij iemand gaat bellen en details prijsgeeft. Dat gebeurt in het landelijke politieprogramma Opsporing Verzocht vrijwel altijd. Dat programma maakt bijna alleen maar ‘wind’. Soms wordt er zelfs alleen maar een signalement opgenoemd, terwijl er op het bureau van de recherche al een duidelijke foto van de dader beschikbaar is. Ik heb dat regelmatig meegemaakt!

  • Is dat erg?

De politie en de makers van dit soort opsporingsprogramma’s houden de kijkers dus eigenlijk altijd een beetje voor de gek. Is dat erg? Nee, want informatie achterhouden is niet per definitie liegen. Het opsporingsbelang staat op nummer een. Het dient een groter belang: criminelen, verkrachters en dieven van de straat plukken. 

  • Waarom is er nu zoveel commotie?

In dit geval zijn niet de kijkers, maar de journalisten zelf een keer op het verkeerde been gezet. Niet om ze een rad voor ogen te draaien, maar om de verdachte van een ontvoering, seksueel misbruik en moord te kunnen aanhouden. Een ‘leugentje’ (zo u wilt) om bestwil. De Telegraaf hield overigens ook een tijdje de verblijfplaats van Jos Brech onder de pet. Ze gaven de politie alle ruimte om hem ergens in de buurt van Barcelona aan te houden. Bij een kindermoord gelden andere spelregels. Dat snapt iedereen, alleen op de zuidelijke redacties zucht en steunt men nu. Het is bijna gênant gezien de intens treurige casus!

Er zijn duizend journalistieke- en overheidstechnische ethische discussies die aangezwengeld kunnen worden. Bijvoorbeeld de zaak van persfotograaf Joey Bremer, waarvan de telefoongegevens werden opgevraagd. Maar bij Medialogica zwaait men liever met het ethische vingertje in de zaak van een kindermoord. Een zaak waarin wat mij betreft prima buiten de ‘ongeschreven’ lijntjes gekleurd mag worden!

In een voorstukje van het programma zag ik ook dat een criticaster van het DNA-onderzoek wordt opgevoerd. Deze man heeft niet meegewerkt aan het DNA-onderzoek en krijgt ruim baan om dit toe te lichten. Want, wat gaat de politie wel niet allemaal doen met deze informatie… Zucht! Dan weet je dus al uit welke hoek de ‘wind’ waait bij deze televisiemakers. Want geen bijdrage willen leveren aan de oplossing in deze vreselijke kindermoord, die de ouders en zus van Nicky al 20 jaar sloopt, dan verdien je geen podium, maar een spreekwoordelijke draai om je oren.

Tot slot. Hoe voorkom je als journalist dat je een speelbal wordt van politie en justitie? Dat ze je ‘voor het karretje spannen’, zoals een L1-verslaggever dat noemt. Trek zoveel mogelijk je eigen plan! Want wie iets neemt, moet uiteindelijk ook geven. Zo werkt het communicatie-spelletje met de politie. Een manier van werken waar ik al enige tijd afscheid van heb genomen. Ik moet zeggen: dat lucht enorm op! Check zelf de feiten. Ga niet alleen maar af op het verhaal van de politie. Er is altijd een tactisch belang om iets of niets te delen met journalisten. Wanneer je er toch intrapt, moet je achteraf niet gaan lopen klagen!

De verzetsheld die niemand kent

Maar weinig mensen weten wie Delftenaar Frans Hofker was. Een gewone Delftenaar? Niet helemaal. Of beter gezegd: helemaal niet. Als hij 19 is, geeft hij vanuit Amsterdam een krant uit waarin hij oproept zich tegen de Duitsers te verzetten. Dat is moedig, want het is 1940 en de oorlog is net begonnen. Die krant heet Vrij Nederland. Het blad bestaat nog steeds en inspireert mensen nog steeds tot kritisch nadenken.

Frans maakt veel mee in de oorlog. Hij wordt gearresteerd en gaat naar de gevangenis. Na vier jaar dwangarbeid ontsnapt hij precies een dag voordat hij zou worden gefusilleerd. Wandelend door mijnenvelden en zwemmend over een ijskoude rivier, zoekt hij de weg terug naar Nederland. Na een zwerftocht van weken stapt hij de fietsenwerkplaats van zijn vader weer binnen. Frans Hofker overleed in het jaar 2000 op 79-jarige leeftijd.

Over de belevenissen van Frans Hofker schreef Hiram Bakker – geholpen door Frans’ dochter Karen – een boekje. Dat boekje heet ‘Frans ontsnapt’ en is geschreven voor kinderen. Het verhaal over Frans Hofker is bij uitstek actueel in de dagen rond de herdenking van de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog.

Karen was woensdag te gast in het radioprogramma Dossier Mastenbroek. Beluister hieronder het interview.

Dagblad van het Noorden maakt indrukwekkende serie over vermissing Willeke Dost

Met de steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten heeft het Dagblad van het Noorden een zesdelige serie over de vermissing van Willeke Dost gemaakt. Het 15-jarige meisje verdween 27 jaar geleden uit de boerderij van haar pleegouders in Koekange.

Deze week is aflevering 3 online gezet van de serie ‘Het meisje dat spoorloos verdween’. Een opmerkelijke passage beslaat het verhaal dat Willeke mogelijk maanden na haar vermissing nog naar een vriendin heeft gebeld… Lees hier het redactionele meesterwerk.

Verdachte in zaak Orlando Boldewijn op vrije voeten

De 27-jarige Hagenaar die zondagmorgen 22 april is aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de dood van Orlando Boldewijn is dinsdagmiddag in vrijheid gesteld. 

Er zijn onvoldoende redenen om zijn voorarrest op dit moment te verlengen. De man is drie dagen verhoord op het politiebureau en zat deze gehele periode in volledige beperking. Hij blijft verdachte.

Orlando kwam zondag 18 februari na een afspraak in Den Haag niet meer thuis. Uit onderzoek bleek dat hij voor het laatst in Den Haag was gezien. Naar aanleiding van een anonieme tip werd maandagavond 26 februari door duikers gericht gezocht in het water De Blauwe Loper in Ypenburg. Diezelfde avond werd het lichaam van Orlando in het water aangetroffen.

Vingerwijzen, ruis, ecotunneltje en zoekgebied

Anne Faber wordt al meer dan een week vermist.

Ook vandaag is er weer volop gezocht naar de vermiste 25-jarige Anne Faber uit Utrecht. Op Social Media lijken amateurspeurneuzen en complotdenkers inmiddels over elkaar heen te vallen. Ik wil met name aan de laatste groep geen letter wijden.

Vingerwijzen
In de Gooi en Eemlander schreef verslaggever Henk Runhaar een paar dagen geleden een opvallend artikel. De kop luidde: “Politie ’negeert’ azc bij Soesterberg in onderzoek Anne Faber”. De titel doet vermoeden dat de politie opzettelijk het gebied rondom het AZC (dat overigens niet direct in de buurt ligt) zou vermijden. Een ridicule veronderstelling en derhalve stemmingmakerij. Ik raad Runhaar aan om dit boek eens te lezen. Ook in de zaak Marianne Vaatstra speelden dit soort berichten achteraf een zeer pijnlijke rol.

Ruis
De politie wordt tijdens de zoektocht bijgestaan door tientallen vrijwilligers. De groep is over het algemeen semi-professioneel en houdt zich aan een ongeschreven protocol. Een andere groep welwillende speurneuzen gaat op eigen initiatief op pad en stuurt elke vondst of verdachte situatie de wereld in. Vandaag werd zelfs een klopjacht geopend op de bestuurder van een groene Volvo, omdat hij zich opvallend gedroeg in de omgeving van Huis ter Heide. Er werden willekeurig groene Volvo’s (er zijn daar nogal wat Volvorijders) gefotografeerd en op Twitter gezet met de vraag: “Gaat het om deze?”

Het ecotunneltje
Tussen alle ruis zitten ook serieuze burgerspeurneuzen, zoals Michiel Hegener. Hij onderschrijft min of meer mijn verhaal over het zoekgebied. Op zijn Facebookpagina staat de ecotunnel-theorie.

Zoekgebied
Mijn persoonlijke opvatting is dat de locatie waar de spullen van Anne Faber zijn gevonden, niet per definitie de locatie is waar men ook Anne zelf zou kunnen vinden. Opmerkelijk genoeg wordt daar wel gezocht. Gevoelsmatig begrijp ik dat wel. Haar fiets, tas en jas zijn daar immers gevonden, dan moet Anne daar toch ook ergens zijn?

Maar ik vermoed dat dat niet het geval is. Het is goed mogelijk dat Anne eerder op de route iets is overkomen en dat de dader of daders haar fiets, tas en jas hebben meegenomen, om deze verderop weg te gooien. Anders was Anne toch allang gevonden in het zoekgebied rondom de gevonden spullen?

Tussen de wirwar van ‘ruis’, kan ik mij daarom goed vinden in de theorie van Hegener. Tijd om het zoekgebied en de focus te verleggen? Het gebied waar haar telefoonsignaal is uitgevallen is mijns inziens veel interessanter…

Het ecotunneltje ligt in de omgeving waar het laatste telefoonsignaal is opgevangen.

 

Bloemetje van burgemeester

Een tijdje geleden haalde ik met een kleine stunt zelf de media. Hieronder een artikeltje uit het AD. Helaas is Pauline Krikke nog niet begonnen met twitteren.

Burgemeester Pauline Krikke bedankt journalist voor ‘snelle en scherpe actie’

Brief en bloemen van Krikke voor ‘Twitterkaper’

Pauline Krikke gaat Twitteren

Krikke’s Twitterkaper: “Ik was in een kwajongensbui toen ik het account aanmaakte”

%d bloggers liken dit: