Schouw is laatste troef voor het Openbaar Ministerie om Jos Brech te laten praten

Journalistieke vrijheid is ontzettend belangrijk. Toch begrijp ik heel goed dat het Openbaar Ministerie tijdens de schouw op de Brunssummerheide geen pottenkijkers wil. Een stevige argumentatie is niet gegeven, maar de rechter is duidelijk: het gebied gaat volledig op slot. 

De rechters zullen dinsdagochtend samen met Jos Brech en het Openbaar Ministerie belangrijke plekken in de zaak-Nicky Verstappen bezoeken, waaronder de plek waar het lichaam van het kind in 1998 is gevonden.

Het verhaal dat de rechters een beter beeld willen krijgen van de situatie ter plekke is natuurlijk onzin. Dat is slechts een bijzaak. Ik vermoed dat het bezoek alleen maar draait om de houding van de hoofdverdachte. Hoe gaat hij zich gedragen? Wat gaat hij zeggen? Ze zullen hem flink gaan ondervragen. Bijvoorbeeld: “Waar kwam je die nacht vandaan toen je post ging bezorgen voor de scouting? Kwam je hier vaker? Hoe loop je vanaf hier precies naar de Heikop?” Reken er maar op dat de val vol met vragen doordacht is uitgezet. Overal wordt opgelet: lichaamshouding, het wijzen naar een locatie. Het rondkijken op de plaatst delict. Zweten. Hakkelen. Alles. Maar vooral: waar zitten de hiaten in zijn verhaal.

Blijkt uit het rapport van het Pieter Baan Centrum soms dat Brech gevoelig is voor herinneringen, lastige locaties en associaties? Het is een bekend verhaal dat hij niet naar de uitvaart van zijn moeder is geweest. Kon hij dat niet aan? Dan kan het goed zijn dat de spanning en stress hem te groot worden en hij ter plekke een verklaring aflegt. Daar wil je geen camera’s bij hebben. Dan klapt iemand dicht. Ik vraag mij sowieso af wat de afstand tussen de ouders van Nicky en de verdachte zal zijn. Loopt hij daar rond met handboeien of geven ze hem enige vrijheid? Ik verwacht het laatste.

Tekst gaat verder onder de foto

Het lijkt mij trouwens niet voor de hand liggen dat advocaat Gerald Roethof zijn cliënt laat zwijgen op simpele onderzoeksvragen ter plekke. Dan gooi je je eigen glazen helemaal in. Voor een veroordeling is namelijk niet per definitie een bekentenis noodzakelijk. Zwijgen is in de ogen van rechters soms toestemmen of beter gezegd.. toegeven.

Het is morgen alles of niets op de Brunssummerheide. Als Brech niet breekt bij het monumentje van de jongen of de plaats delict, dan verwacht ik dat hij nooit meer een verklaring zal geven over wat er die bewuste nacht is gebeurd. Dichter op het vuur kun je niet zitten. Het is nu of nooit! Ik ben er zelf geweest en deze plek snijdt door je ziel. Alleen al de bordjes met teksten van familieleden van Nicky, gespijkerd aan de bomen. Dat moet onder je huid gaan zitten.

Mocht hij niets verklaren en mogelijk zelfs worden vrijgesproken, dan zal de staat hem ook nog eens een flinke vergoeding moeten uitkeren. Het is een onverteerbare, maar reële mogelijkheid. Met een zak geld zal hij dan voorgoed de bossen ingaan en nooit meer terugkeren… En om juist dat te voorkomen… juist daarom is er naar mijn idee morgen geen pers welkom. Niet om het journaille te dwarsbomen, maar om antwoord te krijgen op die ene prangende vraag: wat is er gebeurd met Nicky en wie heeft dat op zijn geweten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: