Is de Stichting Joos Barten Jeugdwerk uit Heibloem nog steeds actief na de dood van Nicky Verstappen?

Stichting Joos Barten Jeugdwerk duikt op in de zoekresultaten van Google.

Ik sla het boek van Simon Vuyk dicht. De 240 bladzijden van ‘De Mysterieuze Dood Van Nicky Verstappen’ heb ik in één adem uitgelezen. Tot nu toe moest ik het doen met verhalen uit de media, berichten vanuit het Openbaar Ministerie, oude uitzendingen van misdaadverslaggever Peter R. de Vries, krantenknipsels en mijn eigen bezoek aan de Brunssumerheide en vakantieaccommodatie de Heikop in januari 2018.

Vuyk, voormalig eindredacteur van Peter R. de Vries, beschrijft in zijn boek werkelijk weerzinwekkende details van ontuchtige handelingen door (oud)begeleiders van het jeugdwerk uit het Limburgse plaatsje Heibloem waar Nicky in 1998 mee op kamp was. De spotlights worden vooral gericht op Joos Barten, destijds tachtig jaar en hartpatiënt. Hij ging nog altijd mee op kamp. Een man met een zeer omstreden reputatie.

Op 23 november 2010 werden de resten van de ‘kampoudste’ opgegraven, maar zijn dna kwam niet overeen met de sporen op de kleding van Nicky. Desalniettemin blijft de rol van Barten verdacht, zelfs na de aanhouding van hoofdverdachte Jos Brech. Niet op de laatste plaats, omdat Barten in het verleden daadwerkelijk is veroordeeld voor ontucht. Maar liefst drie maanden zat hij toentertijd vast. Ook hekelt journalist Vuyk het gedrag van Barten na de vermissing van Nicky. De details en gedragingen van Barten, maar ook van enkele andere kampleiders uit Heibloem waren op zijn zachts gezegd zeer vreemd te noemen. Het is een verhaal over drogeren, misbruik, schaamte, leugens en geheimen. Ik raad iedereen aan het boek te kopen en te lezen!

Kenden Barten en Brech elkaar soms? Het is goed mogelijk. Het is namelijk helemaal niet uitgesloten dat Brech samen met iemand anders heeft gehandeld. Sterker nog, zijn verklaringen tijdens de proforma-zitting lijken dit alleen maar te bevestigen. Hij lijkt een soort bijrol te benoemen voor zichzelf.

Opmerkelijk genoeg kreeg Barten in de jaren na zijn veroordeling voor ontucht weer gewoon een prominente plek binnen de samenleving en het jeugdwerk van Heibloem. Sterker nog: het lokale jeugdwerk mocht zelfs zijn naam dragen: Stichting Joos Barten Jeugdwerk! Zelfs na de dood van Nicky liep Heibloem met de omstreden Barten weg. Hij werd zelfs ereburger! De ouders van Nicky werden ondertussen letterlijk het dorp uitgekeken. Bizar!

Ik vroeg mij af of het bewuste jeugdwerk na het drama met Nicky Verstappen nog in stand is gebleven. Bestaat het nog? Het antwoord is ja. Ook de Stichting Joos Barten Jeugdwerk blijkt nog ‘actief’, zo valt te lezen op Google. Wie wil zo’n omstreden stichting nog beheren?

Ik heb de gegevens van Stichting Joos Barten Jeugdwerk vandaag opgevraagd bij de Kamer van Koophandel. Tegen een kleine vergoeding kreeg ik inzage in de huidige stand van zaken. De stichting is opgericht in 1987 en draagt als rechtspersoon nog steeds de naam ‘Stichting Joos Barten Jeugdwerk’. De vestiging staat op naam van ’t Honk. Een naam die volgens een lokale tipgever de laatste jaren in officiële uitingen wordt aangehouden als het gaat om het huidige jeugdwerk in Heibloem. Toch blijft het zeer vreemd dat de naam van een dergelijk zeer omstreden persoon nog steeds in formele stukken opduikt. Daar wil toch niemand meer mee geassocieerd worden?

Een uittreksel van de Kamer van Koophandel anno 2019. Barten en ’t Honk in één formeel stuk.

De voorzitter van het jeugdwerk in Heibloem draagt overigens een opvallende achternaam: Verstappen. Op zijn Facebookpagina heeft hij Heibloemers destijds opgeroepen om dna af te staan in de zoektocht naar de dader van Nicky. Hij staat wat mij betreft aan de goede kant van het verhaal. Het huidige bestuur van ’t Honk bestaat momenteel uit relatief jonge mensen. In 2017 en 2018 is het team uitgebreid met een aantal dertigers, zo lees ik in de stukken. Deze mensen valt natuurlijk niets te verwijten. Ze moeten slechts de last dragen van hun voorgangers.

Er waait een nieuwe wind, maar onder een ‘oude naam’. De schrik zit er nog steeds in. Men is voorzichtig: “Ook als kinderen ’s nachts naar het toilet moeten, gelden strenge regels. We gaan nu altijd in een stenen gebouw en dat is af te sluiten, met een hek eromheen. De kinderen mogen absoluut niet naar buiten als er geen geldige reden is. Daar staan zware sancties op. Eigenlijk kunnen ze ’s dus nachts niet meer naar buiten”, zo vertelde een nieuw bestuurslid tegenover Limburg 1. “Kinderen die zich niet aan de regels houden, worden meteen naar huis gestuurd. Je gaat op een andere manier op kamp. Toen was je onbevangener. Nu tel je de kinderen wel tien keer per dag”, zegt een ander. Het wordt niet duidelijk of men nog steeds naar de Heikop afreist. Dat zal toch niet?

Een reportage uit 2012 over het jeugdwerk.

Ik zoek verder en beland op de website van het jeugdwerk. “Heibloem, daar leef je!’ luidt de slogan. In het licht van de zaak Nicky Verstappen meteen een schurende uitspraak, maar dat is vrijwel alles in Heibloem. Alles schuurt. De voetbalclub van Nicky, het monumentje bij de kerk, zijn oude huis… Niets is of lijkt nog kleur te kennen.

Een ongemakkelijke slogan siert de site, maar ook kinderfoto’s die meer zouden thuishoren in het privéarchief van een ouder. Een misser!

Natuurlijk kun je het jeugd- en jongerenwerk niet opdoeken na een dergelijk drama. Het Amsterdamse kinderdagverblijf De Vlinderheuvel, voorheen ’t Hofnarretje, draait ook weer. En winkelcentrum de Ridderhof in Alphen aan de Rijn was de week erna ook weer gewoon open.

Toch voelt dit anders. In het geval van ’t Hofnarretje is er een bekentenis afgelegd en was er een veroordeling. Er is open kaart gespeeld. Ook de dader van het drama in Alphen is bekend. Voor de zaak Nicky Verstappen geldt een ander verhaal. Een boek met een open einde. Vuyk noemt dit terecht het geheim van Heibloem. Tot die tijd blijft er een vergrootglas boven het dorp hangen. Tot het moment dat de waarheid wordt uitgesproken…

Oud-politieagent en mededaders veroordeeld voor omkoping

De rechtbank Den Haag heeft vandaag een 36-jarige oud-politieagent veroordeeld tot 24 maanden gevangenisstraf. Een mededader, een 32-jarige vismaat van de agent is veroordeeld tot 20 maanden. Een andere 47-jarige mededader kreeg 16 maanden opgelegd. Deze laatste man is ook bestraft voor het voorhanden hebben van een semi-automatisch pistool met 30 stuks munitie en een stroomstootwapen.

De oud-politieagent heeft zich gedurende anderhalf jaar om laten kopen door veelvuldig voor hem toegankelijke, vertrouwelijke informatie te delen met zijn vismaat. Deze man handelde vaak weer op verzoek van de 47-jarige man. Het ging vooral om het verstrekken van informatie over de criminele contacten van de beide mannen.

Politie slechte naam bezorgd
De rechtbank rekent het de oud-politieagent aan dat hij misbruik heeft gemaakt van zijn positie en het in hem gestelde vertrouwen op grove wijze heeft geschonden. Een politieambtenaar neemt, gelet op zijn taak en functie, een bijzondere plaats in de samenleving in. De man heeft met zijn handelen een ernstige inbreuk gemaakt op het vertrouwen dat de maatschappij in de politie mag hebben. Ook heeft hij schade toegebracht aan het imago van het politiekorps en het vertrouwen van zijn mede politieambtenaren beschaamd. De mededaders hebben daaraan actief bijgedragen.

De rechtbank vindt dan ook alleen een gevangenisstraf een juiste straf. Deze straf is niet alleen bedoeld om de mannen af te straffen, maar ook om te voorkomen dat anderen op hetzelfde idee komen.

Verouderingsfoto’s zorgen voor verbluffende resultaten

Nieuwe technieken gaan in steeds meer misdaad- en vermissingszaken een belangrijke rol spelen. Zo was Jos Brech nooit in beeld gekomen als verdachte in de zaak Nicky Verstappen als er geen stappen waren gezet in dna-onderzoek. 

Niet alleen dna-onderzoek neemt een vlucht, maar ook op gebied van visuele technieken worden grote sprongen gemaakt. Over verouderingsfoto’s is in het verleden weleens sceptisch gesproken. Onterecht, zo blijkt. Bekijk onderstaande resultaten maar eens.

Uitzending gemist: Jeugdzorg special op Den Haag FM

Het radioprogramma Dossier Mastenbroek stond woensdag 16 januari 2019 twee uur lang in het teken van jeugdzorg, voogdij-kwesties, uithuisplaatsingen en ouderverstoting.

Echte verhalen van ouders, kinderen, maar ook van zorgverleners zelf. Jeugdformaat en Jeugdbescherming West kwamen ook aan het woord. De verhalen van alle betrokkenen werden verteld vanuit de perceptie van de insprekers.

Een relatie breuk. Een vechtscheiding. En dan krijg je te maken met jeugdzorg. Maffia noemt Angela het zelfs.

Ozgur heeft 2 prachtige jongens van 11 en 8 jaar. Ze zijn nu 13 maanden uit zijn leven gerukt. Hij weet niet waar ze zijn, maar krijgt zeer heftige berichten door. Er zou zelfs sprake zijn van seksueel misbruik in de opvang.

Jaleesa is de wanhoop nabij. Het begon allemaal met een onverwachte, maar blijde zwangerschap. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken.

Astrid Rotering van Jeugdbescherming West vertelde over haar organisatie die soms lastige keuzes moet maken in het belang van het kind.

Didi is heel actief geweest rondom de vermissing van Max Douwes op haar site didisdiary.nl. Ze was zelf het slachtoffer van ouderverstoting.

In 2016 besloot Sonja te scheiden van haar man. Het werd naar eigen zeggen een drama: er kwam geweld bij kijken en ze kreeg zelfs een alarmsysteem met een lijntje naar de politie. Sonja kreeg ook te maken met jeugdzorg.

In 2012 is Linda bevallen. De roze wolk duurde niet lang. Sterker nog: ze belandde in een enorm drama.

Bas Timman van Jeugdformaat vertelde in de uitzending over zijn organisatie. Jeugdformaat biedt specialistische jeugd- en opvoedhulp.

Op woensdag 30 januari 2019 wordt er tussen 21.00 en 23.00 uur op Den Haag FM wederom een special uitgezonden over jeugdzorg-kwesties. Wilt u meepraten in de uitzending, stuur dan een mailtje met uw telefoonnummer en korte casus naar dossiermastenbroek@gmail.com.

Moeder vermiste Max aangehouden

De moeder van de afgelopen zondag teruggevonden Max Douwes is aangehouden. De dertienjarige jongen werd bijna drie weken vermist en werd zondagavond in goede gezondheid bij zijn moeder teruggevonden. Dat meldt Den Haag FM.

Op 23 december liep Max weg uit een instelling van Bureau Jeugdzorg. Ook van zijn moeder werd sindsdien niets meer vernomen. De moeder had al jaren ruzie met de vader van Max. Zij beschuldigt haar ex ervan dat hij haar jarenlang zou hebben geterroriseerd en dreigde de kinderen bij haar weg te halen. Ze schreef een boek, dat op last van de rechter uit de handel gehaald werd. Het leidde ertoe dat ze geen ouderlijk gezag meer heeft.

De onderzoeksrechter beslist woensdag over de verlenging van het voorarrest. De moeder zit in beperkingen en mag alleen contact hebben met haar advocaat. Ze wordt verdacht van onttrekking aan de ouderlijke macht.

Dossier Mastenbroek in het teken van Jeugdzorg

Het radioprogramma Dossier Mastenbroek op Den Haag FM staat aanstaande woensdagavond 16 januari twee uur lang in het teken van jeugdzorg, voogdij-kwesties, verdrietige uithuisplaatsingen en ouderverstoting. Het programma wordt live uitgezonden op denhaagfm.nl tussen 21.00 en 23.00 uur.

“Na een oproepje op Facebook en Twitter om mee te praten in de uitzending heb ik werkelijk tientallen mailtjes gekregen”, zegt presentator Martijn Mastenbroek. “Ik beraad mij erop om binnenkort een tweede uitzending over jeugdzorg-kwesties te maken. We hebben aan twee uur nu al niet genoeg.”

Een zestal ouders en familieleden komen woensdagavond openhartig aan het woord. Ze praten over het gemis van hun (klein)kinderen, conflicten met de rechterlijke macht en bureaucratie binnen jeugdzorg-instanties. Het zijn veelal schrijnende verhalen. “Ik heb ontzettend veel waardering voor het feit dat ze dit op de radio durven te vertellen”, zegt Mastenbroek.

Bestuurder Bas Timman van Jeugdformaat is daarnaast bereid om te vertellen over de uitvoering van jeugdzorg. Een vak waarin emoties soms hoog kunnen oplopen.

Journalist Martijn Mastenbroek presenteert elke woensdagavond tussen 21.00 en 23.00 uur op Den Haag FM het misdaadprogramma Dossier Mastenbroek. Het programma staat in het teken van Haagse misdaadzaken, maar besteedt ook aandacht aan bijvoorbeeld cybercrime en drugs- en jeugdproblematiek in de stad. Met studiogasten, hulpverleners en professionals uit het veld worden actuele en uiteenlopende thema’s besproken.

Radioprogramma over jeugdzorg, voogdij en ouderverstoting

De aflopen dagen was Nederland in de ban van een opmerkelijke vermissing. Een 13-jarige jongen uit Den Haag verdween met zijn moeder van de radar na een hoogoplopend conflict met Jeugdzorg-instanties. Het verhaal maakt heel wat los. Op de berichtgeving in deze zaak kwamen tientallen reacties binnen. 

Wilt u woensdagavond 16 januari tussen 21.00 en 23.00 uur op Den Haag FM telefonisch meepraten over Jeugdzorg, voogdij en wanhoop door o.a. ouderverstoting: mail uw 06-nummer en kort uw verhaal alvast naar dossiermastenbroek@gmail.com. De radio-uitzending staat twee uur in het teken van problematiek en onbegrip rondom Jeugdzorg. Zijn het incidenten of is er structureel iets mis? Uiteraard doen wij ook een beroep op Jeugdzorg zelf om vragen te beantwoorden.

Update
Door het grote aantal aanmeldingen is het niet meer mogelijk om u aan te melden. Wij hebben ontzettend veel mailtjes gehad!

Max Douwes opgespoord door Haagse recherche

De 13-jarige Max Douwes die sinds zondagavond 23 december werd vermist vanuit Den Haag is zondagavond 13 januari in goede gezondheid aangetroffen.

“Recherche onderzoek leidde naar de verblijfplaats  van Max. De recherche doet onderzoek naar de toedracht van deze vermissing”, meldt de politie. Het is nog onduidelijk of Max is aangetroffen in aanwezigheid van zijn eveneens vermiste moeder, de 51-jarige Yvonne Floor.

Moeder vermiste Max: “Hij was de wanhoop nabij”

De moeder kwam naar eigen zeggen in actie na een noodkreet van haar zoon. Op internet staan verschillende tekstberichten van Max.

De moeder van de vermiste 13-jarige Max Douwes uit Den Haag heeft een verklaring op internet geplaatst. De 51-jarige Yvonne Floor wordt samen met haar zoon al enige tijd vermist.

Ze schrijft op didisdiary.nl dat ze al negen jaar vecht tegen het onrecht van allerlei (jeugd)instanties. Ook heeft ze een conflict met de vader van de jongen. Haar zoon is volgens de vrouw over meerdere hekken en prikkeldraad uit een Haagse jeugdinstelling gevlucht. “Hij was de wanhoop nabij”, zegt ze.

Floor illustreert het verhaal met foto’s van ‘mishandelingen’ waar ze hem naar eigen zeggen tegen wil beschermen. Ook zijn er hartverscheurende tekstberichten te lezen die Max aan zijn moeder zou hebben gestuurd.

Lees de verklaring via deze link.

Max triest middelpunt van ouders met twee verhalen

Max op reis. Het is onduidelijk wanneer deze foto is gemaakt.

Sinds enige tijd worden Max Douwes (13) en zijn moeder Yvonne Floor (51) vermist. Max zat in een jeugdinstelling in Den Haag. Een opmerkelijke zaak met een jarenlange geschiedenis, zo blijkt. Op Facebook doen zowel de moeder als de vader een boekje open over de ‘strijd’ om Max.

Het laatste bericht van Yvonne is van 23 december 2018. Ze schrijft: “Lucky girl to be amidst many stars. Keep focussing.” Een cryptisch berichtje. De volgende dag blijkt ze verdwenen met haar zoon. In andere berichtjes zegt ze geïntimideerd te worden. “Moeders en kinderen laten opsluiten en intimideren en monddood maken, omdat ze hulp vragen bij huiselijk geweld, kindermishandeling, verwaarlozing en uitbuiting is een moderne rechtsstaat onwaardig.”

Het laatste openbare bericht van Yvonne.

Yvonne heeft duidelijk een roerige periode achter de rug. Ze schreef er zelfs een boek over: ‘Tot de dood ons scheidt’ (bol.com). Het is onduidelijk of het boek non-fictie is. Iemand schrijft: “Als een vermakelijk roman geschreven. Veel erotiek en details. Ook veel tegenstrijdigheden.” Kortom: verwarring.

Ene Didi weet kennelijk meer van de vermissing. Ze zocht deze week al contact met mij via Twitter. Didi bevestigt in haar blog dat Yvonne met haar zoon is gevlucht en veilig is. Ook staat er een foto van Max op haar blog. Hij is duidelijk op reis, maar wanneer de foto is gemaakt is onduidelijk.

En dan de vader van Max: Brugt Douwes. Ook hij laat van zich horen op Facebook. “Maxie, mocht je dit zien: jongen we houden heel veel van je en missen je enorm. De politie zet dit soort berichten uit met een reden: Max’ welzijn. De politie is heel erg goed op de hoogte van de hele situatie. Ze zijn goed bekend met Max’ wensen en hetgeen speelt rondom hem, in de breedste zin van het woord. Juist daarom zijn de grote zorgen over de vermissing van Max en zijn moeder oprecht”, schrijft hij.

Een Facebook-berichtje van de vader van Max.

Moeder komt op mij wat zweverig over en vader rationeel. De vraag rijst: waarom zat Max in een jeugdinstelling? Waarom kon hij niet bij zijn ouders wonen? Een weekje bij zijn spirituele moeder en en vervolgens weer down to earth bij vader? Is hij het slachtoffer geworden van een ouderlijke strijd of vastgelopen in de bekende bureaucratie bij jeugdzorg?

Gezien de liefdevolle berichtjes van de moeder van Max, geloof ik niet dat er direct levensgevaar dreigt voor de jongen. Toch is het belangrijk dat hij snel terugkeert. Weglopen is nooit een oplossing, maar kennelijk zag zijn moeder geen uitweg meer.

Tot slot vond ik onderstaand opmerkelijk bericht. Max heeft in zijn jonge leventje kennelijk al heel wat narigheid moeten doorstaan.

Een oproep van ‘Max’ op uk.gofundme.com.

(De reden dat ik betrokkenen met naam en toenaam benoem, is omdat ze zelf de publiciteit hebben opgezocht. Het zijn openbare bronnen, red.)

%d bloggers liken dit: